109 
gewrichlsvlakle ligt boven de vorige aan den binnen- 
>’and des beens; zij wordt de h af ve-maansgetv ijze in- 
(incisura scmiluiiaris) genoemd , en zij ver- 
eeiiigt zich met het ondereinde der groote ellepijp. 
buitenwaarts eindelijk vormt het been het driehoekige, 
*iaar beneden gekeerde, />r<'e/«w/y 2 e uitsteeksel (pro- 
^ess, styloidcus). 
2.) Groote ellepijp, ellepijp (ulna , cubitus). 
Een lang, driehoekig been , dat aan het ondereinde 
uunner , dan aan het boveneinde is. 
Het boveneinde des beens vertoont naar boven en 
^aar voren de met kraakbeen overtogene , groote 
ftalve-niaansgewijze uitsuijdhig (cavitas sigmoidea, 
s- semilunaris, s. sinus lunatus major) , die van boven 
iiaar beneden uitgehold, van de eene zijde naar de 
'>ndere bolachtig , volgens de lengte door eene stompe 
’jn of rand in tweeën verdeeld is , en zich met de 
katrol van het opperarmbeen verbindt. Naar voren 
|aat deze uitsnijding in het driehoekige, puntige 
^oonsgewijze uitsteeksel (proc. coronoideus) over. 
Het achterste, opklimmende gedeelte der halve-maans- 
gewijze uitsnijding vormt de voorste oppervlakte van 
aanmerkelijk, naar boven gekeerd uitsteeksel, 
cti elleboog (olecranön , process. ancoiieus). Aan de 
uitenste oppervlakte des beens, achter het kroon- 
^itsteekscl, ziet men de ondiepe, kleine kalve-maans- 
^wijze uitsnijding (cavitas sigmoidea, semilunaris 
inor , s. sinus lunatus minor), die Jjovenwaarls in de 
^''oote uitsnijding overgaat, insgelijks met kraakbeen 
verlogen is, en ter vereeniging met de zijdelijke op- 
P^rvlakte van het hoofd des spaakbeens dient. 
He voorste oppervlakte der groote ellepijp is effen ; 
het bovenslederdegedeeltezietmenaan dezelvehet 
ftu onder naar boven gekeerdet^oerfm^' sgat, of het gat 
de arteria wwi'/vVm. Langs de achterste opper- 
be''^^*^ *°bpt eene uitspringende lijn. De, aanhel spaak- 
tegenovergestelde , binnenste oppervlakte is iels 
