113 
fceen, onderkenl men gemakkelijk van alle anderen , 
door den, vanzijne voorste oppervlakteopklimmenden, 
^anmerkclijken, gehogcn/««/- (Iiamulus s. proc. unci- 
formis). Het boveneinde van liet haaksgewijze been 
beitelvormig verdund en verbindt zieb somtijds met 
net halve-maansgCAvijze been ; onder aan bet haaksge- 
'''^ijze been vindt men twee gewricblsvlakten , waarvan 
de eene voor het vierde , de andere voor het vijfde voor- 
jiandsbeen is. Buitenwaarts verecnigt het zich met 
bet gehoofde been, buiten- en bovenwaarts met het 
driehoekige been. 
5, Beenderen der voorhand, of middelhand 
(ossa metacarpi). 
Zij zijn vijf in getal, en men telt ze in zoodanige 
orde op , dat het been , hetwelk aan den duim beant- 
■Woordt , bet eerste , en datgene , wat aan den pink 
beantwoordt, bet vijfde is. 
Het Itgchaam oï hef middendeel , als- 
*iiede het ondereinde of het hoofd je (capitulum) heeft 
bij alle voorhandsbecndcren zeer veel overeenkomst. 
Het li^chaam is op de ruggezijde breed en gewelfd , 
de handpalmzijde smal en uilgebold; aan het eerste 
^oorhandsbecu is het ligchaam een weinig korter en 
dikker dan aan de overigen. De /moyV/ye.v zijn rond - 
■Achtig , ter zijde zamengedrukt , en verbinden zich 
®iet de eerste hoofdjes of leden der vingeren. Het bo- 
''enste , achterste einde der voorbandsbeenderenof het 
S^'ondvlak (basis) vereenigt zichmet de beenderen van 
den handwortel, en bovendien vercenigen zich de 
Si'oudvlakken der vier laatste voorhandsbeenderen 
®nder elkander. 
Het eerste of voorhand sbeen van den duim (os me- 
bicarpi pollicis) vereenigt zich met bet groote veelhoe- 
^'ge been. De grondvlakte van bet tweede of voor- 
^jndsbeen van den tvijsvinger os metacarpi iudi- 
heeft eene M- vormige gedaante; het verbindt zich 
•"'^gtstreeks naar boven met het kleine veelhoekige been, 
boven en naar buiten met het groote veelhoekige 
8 
