(tuberositas extenia et interna) , waaraan zich spieren 
en banden vasthechlcn. 
3. Beenderen van den onderschenkel of van 
het been (ossa cruris'. 
Zij zijn drie in getal : te weten, de knieschijf , het 
scheenbeen en het kuilbee^i. 
1) Knieschijf (patella). 
De knieschijf is een kort, onregelmatig linzenvor- 
mig been , hetwelk aan het voorste gedeelte der knie 
gevonden wordt. 
De voorste oppervlakte der knieschijf is gewelfd 
en ruw; hare achterste, gladde, met kraakbeen be- 
klcede oppervlakte is door een’ loodreglen slompen 
kam of lijn in twee zij vlakten vei’deeld ; de eene , bui- 
tenste , is een weinig hol en breeder dan de binnen- 
ste, welke vlak of ook wel een weinis: bol is. De 
twee zijranden zijn afgerond, liet boveneinde is rond , 
bet ondereinde vormt eene stompe punt. 
2) Scheenbeen (libia , focile majus cruris'. 
Het sc/<ee?i6ee» is een lang, prismatisch been, dat 
het voorste gedeelte van den onderschenkel inneemt. 
liet boveneinde is zeer dik; geheel naar boven be- 
merkt men aan hetzelve twee niet zeer uitgeholde ge- 
wrichlsvlakten , die de scheenbeensknohbels (con- 
dyli tibiae) genoemd worden , hoewel ten onregte , 
dewijl hier geene bijzordere verhevenheden of knob- 
bels te bespeuren zijn. Van deze gewrichtsvlaklen 
ligt de eene binnen-, de andere buitenwaarts; zij wor- 
den door eene middelste verhevenheid (eminentia 
media , s. acclivitas intercondyloidea) van elkander 
ge.scheiden. Aan het voorste , zoowel als aan het ach- 
terste einde dezer verhevenheid ziet men een kuiltje 
{fovea acclivilalis anterior en posterior) , waarin ban- 
den vastgehecht worden. De aanmerkelijke verheven- 
heden van het bovenste gedeelte des sebeenbeens , op 
