123 
■Welke (ie gcwrichtsvlaklen rusten, heeten schecn- 
^>^(‘.nsknobheIs (tuberosilales tibiae'' , waarvan de 
binnen- , de andere buitenwaarts ligt ; aan het 
'Onderste a-edcclle van den laalslcn vindt men naar bui- 
len en naar achteren eene kleine, tol gewrichtsver- 
•^eniging met het hoofdje des kuitbeens dienstige en 
K>et kraakbeen bekleede , vlakte. Oiidcr de bovenste 
gewrichtsvlakte bemerkt men aan den voorrand des 
heens eene verhevenheid van omtrent twee vingeren 
hreed, zijnde de graat des seheenheens : spina tibiae), 
somwijlen ook minder juist knobbel des scheetihecns 
(tuberositas tibiae) genoemd, waaraan de band der 
knieschijf zich vasthecht. 
Het middendeel of het ligchaam heeft den vorm 
van een driekantig prisma. De binnenste, gladde, bol- 
achtige oppervlakte ziet tevens een weinig naar vo- 
ren; de buitenste oppervlakte is rond en naar boven 
een weinig uitgehold; de achterste oppervlakte, waar- 
op men het voedende gat vindt, is oneffen door eene 
in de lengte des beens loopende ruwe lijn. De voorste 
hoek draagt den naam van scheenbeenskam (crista 
libiae); de binnenste hoek is afgerond, de achterste 
is de scherpste, en dient ter bevestiging en aanhech- 
ting van den tusschenbeens-band. 
Hel ondereinde van het scheenbeen vertoont bin- 
nenwaarts een aanmerkelijk, naar beneden gekeerd 
nitsteeksel , den binnen-enklaauw (malleolus inter- 
nos); de binnenzijde van den enklaauw is ruw , de 
buitenzijde glad , met kraakbeen overdekt , en zet 
zich ondereen’ regten hoek voort met de geivrichts- 
’^dakte , die het ondereinde des scheenbeens inneemt ; 
deze gewrichtsvlakte wordt somwijlen door cenen 
Van voren naar achteren loopenden, niet zeeruilste- 
kenden kam of lijn in twee deelen afgedeeld. De bui- 
tenste oppervlakte van het ondereinde des scheen- 
beens is een weinig uitgehold , om de geleding met 
bet kuitbeen gemakkelijker te maken. Aan de ach- 
terste oppervlakte ziet men bij den enklaauw eene 
