121 
groef (fossa malleoli inlerni) voor dc pees der ach- 
terste sclieenbeeiisspier. 
3) Kuitbeen (fibula , perone , focile mi- 
nus cruris). 
Het kuitbeen is een lang, dun been, lietwelk zich 
aan de buiten- en achterzijde van den onderscfienkel 
bevindt. 
Het boveneinde of het hoofd je capitulum) is rond- 
achtig, en buiten- en bovenwaarts ineenc stompe punt 
uitloopende. Aan bet bovendeel bemerkt men de klei- 
ne gewrichtsvlakte, waardoor het zich met het scheen- 
been vereenigl. Dit hoofdje zit opeen’ dunnen //«/s 
(collum). 
Het middendeel is driehoekig en gedraaid. De bui- 
tenste oppervlakte is naar boven hol; zij is daar van 
de binnenste oppervlakte door een’ zeer vooruitste- 
kenden rand , den ham van het kuitbeen . crista fibu- 
lae), aan welken zich de lusschenbeensband hecht , 
gcsclieidcn; omtrent het onderste gedeelte des beens 
draait zich dc buitenste oppervlakte schuin naar ach- 
teren, en de binnenste oppervlakte regt naar voren. 
De achterste oppervlakte is gewelfd, men vindt aan 
dezelve het voedende f/at. De achter-buiten- en de 
achlcr-binnenhoek zijn beide stomp. 
Het ondereinde is dikker dan het boveneinde , het 
loopt een weinig meer naar onder dan het scheenbeen, 
om den buitensten enklaauiv te vormen. Aan deszelfs 
binnenste oppervlakte vindt men cene gewrichtsvlak- 
te, die zich met het kootbeen verbindt, en iets hooo'cr 
eene ligte iudeuking, die op de buitenste oppervlakte 
van het ondereinde des schcenbeens rust. De buitenste 
oppervlakte is gewelfd en ruw; aan de achterste op- 
pervlakte ziet men eene niet zeer diepe, maar lange 
groef (sulcus malleoli externi) voor de pezen derkuit- 
beensspieren , en daar , waar deze oppervlakte in de 
binnenste overgaat, wordt eene met kleine gaatjes 
