vlakte uilgehold , eu maakt een gedeelte der ougelij- 
/ie y^•oeƒ (cavitas sinuosa s. sinus tarsi) uit; naar voren 
en naar binnen eindelijk vormt dezelve eenc, ter ver- 
eeniging met het koofbeen dienende gewriclitsvlaktc, 
die op het lijdelijk uitsteeksel (processus la tcralis, 
internus, sustenlaculum tali) rust. De onderste op- 
pervlakte van het hielbeen is ruw en een weinig uitge- 
hold; aan de buitenste bemerkt meneenige ligte groe- 
ven voor de pezen der kuitbeensspieren , de binnenste 
oppervlakte vormt door hare vereeniging met het zij- 
delijk uitsteeksel eene aanmerkelijke welving of ron- 
ding. Het achtereinde van het hielbeen vormt den 
hielknohhel , de verzenen (tuber calcanei , calx). 
Aan het voorste einde bevindt zich eene met kraak- 
been overdekte oppervlakte ter vereeniging met het 
teerlingbeen. 
3) Scheepvormig been (os naviculare 
s. scaphoideum). 
Her seheepvormig heen ligt aan het binnenste en 
middelste gedeelte van deir voetwortel, üoorzijneach- 
terste , uitgeholde oppervlakte vereenigt het zich met 
het hoofd van het koolbeen; door middel van zijne 
voorste , bolle, in drie vakken afgedeelde oppervlakte 
vereenigt het zich met de drie wigvormige beenderen. 
Boven- eu buitenwaarts is het zeerbol, benedenwaarts 
uitgehold ; naar binnen vormt het den , aan den bin- 
nenrand van den voet vooruitstekenden scheep-beens- 
knobbel (tuber ossis navicularis) ; deze laatste opper- 
vlakten zijn ruw, en dienen ter aanhechting van 
banden. 
4) Teerlingbeen (os cuboideum). 
Dit been bevindt zich aan het voor- buitenste ge- 
deelte van den voetwortel. Zijne bovenste oppervlakte 
is plat , maar ruw; aan de buiten- en aan de binnen- 
vlakten bemerkt men eene groef (sulctis oss. cuboidei) 
voor de pees der lange kuitbeensspier ; de binnenste 
