136 
uitsteeksels met den boven, hem liggenden werwelj 
door de onderste oppervlakte van zijn ligchaam en 
door de onderste gewrichts->uitsteeksels vereenigt hij 
zich met den ondergelegen wervel. De vereeniging der 
wcrvelligchamcn met elkander geschiedt door eene 
half-bewegehjke geleding; die der gewriehtsuitsteek- 
sels is eene vrije geleding. 
De banden der wervelen zijn de volgende : 
1) De voorale overlan^sche band der wervel- 
Ugchamen (fascia longitudinalis anterior) neemt met 
een smal gedeelte aan den voorsten knobbel van den 
atlas eenen aanvaiig , en daalt , langzamerhand broe- 
der wordende, langs de voorste oppervlakte der wer- 
velligchamen af; in de lendenstreek vereenigt hij zich 
met de pezen van het middelrif en strekt zich , door 
dezelven versterkt, lot aan het staartbeen uit, waar 
hij eindigt. 
2) De achtersfe overlangsche band der wervel— 
ligclmmen (fascia longitudinalis postica) bekleedt de 
achterste oppervlakte van de ligchamen der wervelen; 
hij neemt met eene breede strook eenen aauvang aan 
den tweeden halsverwel, waar hij zich gedeeltelijk 
met het apparatus ligamentosus voortzet ; vervolgens 
daalt hij in het kanaal des ruggenmergs af , wordt in 
de lendenstreek smaller en eindigt aan het heiligbeen. 
3) De banden tusschen de wervelen (ligamenta 
intervertebralia) zijn dikke vezel-kraakbeenderen, 
die de ligchamen der wervelen vereenigen. Hunne ve- 
zelen zijn kringvormig, en hunne 'zelfstandigheid 
neemt in vastheid en zaamgepaklheid van den omtrek 
naar het midden toe af; de dikste kraakbeenige tus- 
schenbandeu bevinden zich in de lendeusfreekjde dun- 
ste aan den hals. 
4) De gele banden (ligamenta crurum subflava) 
zijn zeer veerkrachtig en liggen tusschen de bogen der 
doornachtige uitsteeksels; de stevigste vindt men in do 
lendenstreek. 
De handen tusschen de dooi'nsgewij%e uit^ 
