140 
vee! minder tijd geschieden kan , maar niet zoo leerzaam is. Yer- 
vervolgens opent men liet kanaal des ruggemergs , door dat men oii- 
middellijk achter de liguhameti der wervelen (zonder deze echter te be- 
schadigen) de zaag laat indringen , en het stuk in twee gedeelten ver- 
deelt, waarvan het eene uit de ligchamcn der wèrveleti , en het andere 
uit de verschillende uitsteeksels bestaat. Zoodra men het celweefsel van 
de ligchamcn der wervelen verwijderd heeft , ziet met den voorsten 
overlangschon band der ivcrvelligchamen , die de banden tiisschen 
de ligchamcn der wervelen oen weiing bedekt ; om deze laatsten te 
onderzoeken, snijdt men er één dwars in het midden door. Om den 
achtersten ocerlangschen band der wervelligchamen te zien , neemt 
men het gedeelte van de dura-matcr , hetwelk dezelve noginhetrug- 
gemergskanaal bedekt, weg; deze bond moet zoo wel in de streek van 
den rng als in die der lendenen onderzocht worden , dewijl hij op beide 
plaatsen eene verschillende verhouding en schikking heeft, liegeleban- 
den liggen binnen in het ruggemergs-kanaal op het achterste gedeelte 
der doorgezaagde wervelen; men ziet ze, zoodra de hen bedekkende 
dura-matcr weg genomen is. De banden tusschen de doornsgetoijze 
uitsteeksels ontleedt men het geniakkelijkst in de leiidenstreek , ten 
welken einde men twee doornsgewijze uitsteeksels een weinie van el- 
kander afvoert , en het soms hier zich bevindende celweefsel wegneemt. 
Aan hetzelfde stuk scheidt men de banden der punten van de vorigen, 
met welke zij zamenhangen, af, door het mes tusschen dezelve te voeren. 
De banden tusschen de dwarse uitsteeksels moeten aan het achterste 
gedeelte van het stuk uit de streek van den rug en uit die der lenden 
bereid worden; aan het eerste zijn het rondachtige zeer dunne banden, 
aan het laatste zijn zij breeder en vlicsachtig. In de geledingsheurzen 
der schuinschc uitsteeksels moet men , om ze te onderzoeken , bi- 
snijdingen maken. Eindelijk zoekt men de bevrsbanden der doorn- 
achtige uitsteeksels in de leiidenstreek , het zekerst tusschen den 
derden en vierden wervel , welker vaneenscheiding men .aan het lig- 
chaam en aan de seluiinsehe uitsteeksels begint, waarna men ten laat- 
ste den benrsbaiid van het doornachtig uitsteeksel ojient. 
Daar hij al de ribben dezelfde banden voorkomen , is het voldoende 
om ze slechts aan eenigen te bereiden ; men kiest hiertoe een uit 4 h 
5 wervelen bestaand gedeelte van de onderste helft der rnggestreek 
benevens de daarbij behoorende ribben. Den band van het hoofdje 
der ribben ziet men aan de voorzijde van het pr.ieparaat, zoodra het 
borstvlies en de (ussebenribbige vaten en zenuwen verwijderd zijn ge- 
worden. Om den binnensten hand van den ribbenhals te zien, moet 
men het vet , de zamengerolde klieren en de zenuwknoopen , die aan 
het achtereinde van de tusschenrnimten der ribben liggen , voorzigtig 
wegnemen. Alsdan keert iiicii het praeparaat om , en vindt nu ge- 
makkelijk den hwitensten dwarsen band der ribben , die zelfs opper- 
vlakkig in eene dwarse vigling op het achterste gedeelte der rib gelegen 
