van het opperarmbeen eene soort van gewelf, en hel- 
pen alzoo clc gewriclitsholte grooter maken. 
De volgende banden houden de twee beenderen in 
hunne plaatsing : 
1) De gewrichtsheurs (lig. capsulare), die, om- 
dat hij buitengemeen rekbaar en slap is, hetopper- 
firmbeen niet alleen zou kunnen bevestigen , wanneer 
de, zich aan het been hechtende, spieren daartoe niet 
het hunne bijdroegen. Onder deze laatste vindt men 
eenige , wier pezen zich met de gewrichtsbeurs innig 
verbinden, en op die wijze als ’t ware eene vezelige 
Scheede voor dezelve vormen. Zoo b.v. de boven- en on- 
dergraatsche spier, de kleine ronde spier, en de onder- 
schouderbladsspier. Voorheen hield men het er voor, 
dat de laatste in het binnenste der gewriclitsholte zelve 
indrong; thans wordt echter algemeen aangenomen , 
dat hij slechts de vezelige scheede der beurs doorboort, 
terwijl de eigenlijke synoviaalbeurs zonder opening of 
gat blijft , zich echter op de pees omslaat, dezelve be- 
kleedt, en innig met haar verbonden is. Voorliet ove- 
rige is de onderschouderblads- spier niet de eenige, die 
schijnbaar in het binnenste der gewrichtsbeurs dringt ; 
de pees van het lange hoofd der tweehoofdige spier 
Verkeert in het zelfde geval , en ook hier toont een 
zorgvuldig onderzoek , dat de gewrichtsbeurs zich 
Over de pees heenslaat en haar eene naauwc omklee- 
dende scheede daarstelt. Het einde der pees helpt 
het ligamentum glenoideum vormen. In het binnenste 
der beurs vindt men tamelijk veel franjes van het 
Oiembrana synovialis. 
2) De bijkomende band (lig. accessorium , men- 
krana accessoriai is een dun , vliesaardig verlengsel 
^sn den voorsten band des schouderblads, waarbij 
zich nog andere vezelen , van het ravenbekswijze uit- 
steeksel komende , voegen ; van hier gaat de band op 
de gewrichtsbeurs naar beneden , breidt zich over 
kaar uit en hecht zich voor een gedeelte aan den groo- 
Icn knobbel van het opperarmbeen. 
