ICO 
2) Be ru^gehanden zijn niet zeer sterk ; het twee- 
de voorhandsbeen bekomt er twee, een van het groo- 
te , een tweede van het kleine veelhoekige been ; het 
derde voorhandsbeen heeft ook twee ruggebanden , 
den eenen van het kleine veelhoekige, den anderen 
van het gehoofde been; het vierde voorhandsbeen heeft 
insgelijks twee banden , eenen van het gehoofde been, 
een’ anderen van het baaksgewijze been; het vijfde heeft 
er slechts een, die van het haaksgewijze been komt. 
3) Be handpalmbanden. Het tweede voorhands- 
been heeft een’ oppervlakkigen bandy&w. het groote, 
een’ diepen band van het kleine, en een’ sterken Siy’r/e- 
lijken band van het groote veelhoekige been. Het 
derde voorhandsbeen is met het groote veelhoekige 
been door twee bairden, eenen oppervlakkigen en 
eenen diepen band, en met het haaksgewijze been 
door eenen dwursen band verbonden. Buitendien 
heeft dit been nog eenen tussehenbeenschen band , 
die van den dwarsen band tusschen het gehoofde en 
het haaksgewijze been afkomt. Het vijfde voorhands- 
been bekomt eenen sterken band van het haakgeswij- 
ze been en een’ anderen van het eerste been. 
8. Veree7Ügingen der voorhandsbeenderen 
onder elkander'. 
Aan de grondvlakte bemerkt men : 
1) Be gewrichlsbeufzen, , die zeldzaam afgeslo- 
tene zakken vormen; meestal zijn zij slechts voortzet- 
tingen of verlengselen dernabijgelegene beursbanden. 
2) Be ruggebanden, drie iu getal, gaan van het 
eene been naar het andere ; de sterkste bevindt zich 
tusschen het vierde en vijfde voorhandsbeen. 
3) Be lijdelijke bandeel, nemen een’ aanvang aan 
de buitenvlakte des ligchaams van het derde , vierde 
en vijfde voorhandsbeen , en eindigen aan het bin- 
nenste gedeelte van het grondvlak van het tweede , 
derde en vierde voorhandsbeen ; de sterkste vindt men 
tusschen het tweede en het derde. 
