169 
door , ten einde het pracparant genmkkelijker te kunnen 
hanteren. Om de banden te ontldooten , vervolgt men de spieren 
naauwkeuiig totaan derzelver aanheclitings-puntcn , en snijdt ze, zoo 
Da mogclijk aan liet been, af. 
TerwyJ men de spieren cn het vet in den omtrek der dwarse uit- 
steeksels van den vierden en vijfden Icndenwervel verwijdert , moet 
^en zich wachten, om den Koor^hovenslen hand van het hekken f 
die zich daaraan hecht , door te snijden. Aan den onderrand van dezen 
hand vindt men den , somtijds met dcnzelven zamciihangendcn, toor- 
oyidcrslcn hand tan het hekken. De achterste hand van het hekken 
han niet geheel op eenmaal gezien worden j want vermits delan^each- 
torsie band den korten achtersten hand en den achtersten lijdelij- 
ken band bedekt, zoo moet de eerste losgeniaakt worden, opdat 
de beide anderen zigtbaar worden. Dc lange achterste band van het 
bekken zelf is voor een gedeelte naar Jiencdoii , door het bovenste 
aanhangsel van den kiiobljel-heiligboenfibund bedekt , dien incri echter, 
zonder hem door tc snijden , slechts een weinig ter zydö behoeft te 
trekken , om den daaronder liggenden band te zien. De aan het ach- 
terste gedeelte van het bekken zich bevindende klehierc staarlheens^ 
banden zijn nog door de achterste .•iiauriheens^handen bedekt, welke 
laatste bijgevolg doorsneden moeten worden , om de anderen tc ont- 
hloolen. 
De ontleding van den knohheUhcilujhccKshand is gcmakkelijk ; men 
moet zich echter wachten , zijne aanhangsels by dc bearbeiding der 
sndere banden te doorsnijden ; zijn sikkelvormig aanhangsel bevindt 
zich grootendeeU in de bckkenlinltc. ïie graal-heiligbcenshand wordt 
Haar achteren een weinig door den knobbel-hciligbeensband bedekt j men 
bereidt hem naar achteren toe zoo veel inogclyk zuiver , vervolgens vol- 
tooit men de bereiding der holle van het hekken. Na deze banden ont- 
leedt men den ianr/ rn/i /tel eirönc?c' , die terstond zigtbaar Is , wan- 
neer de buitenste en do binnenste sluitspier van hare aanlieeliting aan het 
hekken gescheiden is , waarbij eenige vooizigligheid aan te bevelen is , 
opdat dc band, of liever het vlies, waaaraan zieli die spieren ook 
^oor een gedeelte hcclüen , niet mede weggesneden worde. 
De tezelachlige ring der 8chaamln*ens-vcrconigmg is geniakkclyk 
öan de rigting zijner vezelen te erkennen .* hy kan van dc vereeniging 
^olve niet ges. heiden worden. boogvormige hand is met het onderste 
gedeelte van den vezelachtigcn ring innig verbonden; somwyfen , 
ochter zijn zij door een weinig daar tusschen gelegen cclwijsweefscl 
Soscheiden. Om de svhaamheevs- vereeniging naauwkeurig to- 
hunnen bezigtigeii , scheidt men do heide schaamheendermi van het ove- 
des bekkens, doordien men dc beenderen aan iedere zijde loodrcgt 
het midden van het eironde gat doorzaagt; vervolgens geven eenige 
*f'hrijvers den raad, om den vezelachtigcn ring van achteren in te snij- 
en de helde schaambeenderen alsdan naar voren, waar zij niet ge- 
