eenige dezer zenuwdraden eene zekere uitgestrekt- 
heid hebben doorloopen , buigen zij zich boogvormig 
orr , en keeren weder in den stam zclven , van welken 
zij uitgegaan zijn, of in eencn nabij gelogen stam te- 
rug ; andere draden schenen mij toe , zich tusschen de 
spiervezelen te verliezen , zonder dat ik deze bogen 
kon bemerken. 
Uit het zoo evengemelde volgt , dat men niet meer , 
zoo als voorheen , zou kunnen aannemen , dat elke 
eerste , of grond-vczel vaten en zenuwen in hare zelf- 
standigheid opneme; doch dat zij aan den invloed der- 
zelven onderworpen is, ofschoon zij op zichzelve 
blijft bestaan, 
De spieren zijn grootendecls uit vezelstof zamen- 
geslcld; buitendien vindt men er een weinig gelei en 
eiwitstof, alsmede eenige zouten in zeer geringe hoe- 
veelheid in. 
Wij hebben gezien, dat de bevestiging der meeste 
spieren door middel der pezen (tendincs) geschiedt. 
Het weefsel dezer doelen is geheel aan dat der banden 
gelijk. De vezelen der pezen zijn veel dunner dan de 
secundair-vezelcn der spieren , maar zij komen den 
diameter van de eerste vezelen dezer laatsten nader. 
In eenige spieren schijnen de secundair-vezelen zich 
onmiddellijk in de peesvezelen voort te zetten , ter- 
wijl zij aan de plaats der vereeniging kleine ophoopin- 
gen of aanzwollingen vormen ; in andere spieren schij- 
nen de vezelen in eene schuinsche rigting aan de pecs- 
vezelen als het ware aangelijmd te zijn , zoo dat het 
onmogelijk is, hare ware vereenigings-wijze te erken- 
nen. De pezen hebben verschillende gedaanten : som- 
migen zijn langen smal, anderenzijn dik , noganderen, 
welke peesachftf>'e uitbreidingen (aponeuroses; ge- 
noemd worden, zijn breed, dun en vlicsaardig uit- 
gebreid. Er zijn pezen , die men door een zijdelijk 
uitrekken in vliesaardigc uitbreidingen kan veran- 
deren. 
Verscheiden spieren hebben geenc ware pezen aan 
