191 
liare einden , dewijl aldaar spier- en pees-vezclen on- 
dereen gemengd zijn. Men vindt pezen , die zich aan 
haar eind splijten, eu waar iedere helft zich afzonder- 
lijk aanhecht; in anderen vereenigen zich de gesple- 
tene einden op nieuw; eenige peesachtige uitbreidin- 
gen (aponeuroscs) verdeden zich in onderscheidene 
platen. Eindelijk bemerkt men pezen en peesachtige 
uitbreidingen (aponeuroses) van geheel verschillende 
spieren, die zich onderling vereenigen, om zich ge- 
uieenschappelijk aan elkander te hechten. 
Zoo dikwijls als de pezen der spieren bundel vormig 
aan eene enge plaats vereenigd worden aangetroffen, 
is elke derzelvenmet eenc.s7y W6-c//eerfe(bursamucosa 
vaginalis) omgeven. Dit zijn zakken zonder openin- 
gen, die de pezen, en somwijlen een gedeelte der 
spieren zelve, zeer los en slap omgeven, wier binnen- 
ste oppervlakte glad en door eene eiwitachtige vloei- 
stof glibberig gehouden wordt. Zij zijn uitermate dun, 
zacht, intrekbaar, en bevatten tamelijk veel bloed- 
vaten. Deze scheeden dienen , om aan do jiczondc, 
tot hare bewegingen noodige , ruimte te verschaffen , 
hare wrijvingen te verminderen, en dezelve in staat 
te stellen, om zich onafhankelijk van de nabijgclcgenc 
pezen te bewegen. Hieruit blijkt , dat deze scheeden , 
ten opzigte van haar maaksel on van haar nut, met de 
synoviaal-vliezen der gewrichten tamelijk veel over- 
eenkomst hebben. 
Op de plaatsen , waar spieren of pezen zich over 
eene bccnachtige verhevenheid , of over een gewricht 
slaan , wordt hare beweging door ondergelegene 
^fijmheursjes (bursac mucosae vcsieulares) gemak- 
^elijk gemaakt. Deze beursjes of blaasjes zijn rond- 
*tehtige zakken, wier maaksel met dat der slijmschee- 
elen overeenkomstig is, van welke zij zich alleenlijk 
^laardoor onderscheiden, dat zij de pezen niet in ha- 
fen geheelen omvang omgeven. Hunne holte scheidt 
^ene eiwitachtige vloeistof af, die de wrijvingen en 
**uhuringen vermindert. 
