237 
ontwaven, of man aan den onderrand der ruitvonni{5e spier gekn- 
tneii h. 
De opliqter van het srhouderblutl is insgelijks door dc vorige 
Iiereidlng zlgtliaar ; men moot haar sleehts nog van de nahij gelegene 
spieren losmaken , om de hoofden , waardoor *ij sich aan de dwarse 
uitsteeksels hecht , van elkander te scheiden. Gewoonlijk hechten 
zich deze hoofden gemeenschappelijk met die der nabijgelegen sjiie- 
ren aan, en zijn innig met haar verhonden , zoodat men de verschil- 
lende spieren van elkander aftrekken , en vervolgens do gemeenschap- 
pelijke hoofden lot aan hunne aanhechlings-punten splilsen moet. Aan 
haar schoudereinde is de opligter van hel sclionderhlad dikwijls met 
de groote zaagspier vereenigd , waarvan men haar alsdan afscheiden 
moet. • 
Oc bocenute achterste zaagspici\ Zij wordt door de ruitvormige 
spier bedekt, die men, op een’ afstand van zes lijnen van de doorn- 
vormige uitsteeksels , doorsnijdt , en naar bulten tot aan het .schou- 
derblad, waaraan zij hangen blijft, omslaat. Zoowel hij het insnijden 
der spier , als hij het ontleden dcrzelve , moet men zich voor belee- 
diging der dunne peesachtige uitbreiding , waarmede de zaagspier uit 
de doornachtige uitsteeksels ontsiiringt, w.achten. 
Do onderste achterste znayspier wordt door de hreede rugspier 
bedekt , met welke zij door een gemeenschappelijk peesachtig uit- 
breid.sel uit de doornachtige uitsteeksels ontspringt. Om deze spier op 
te zoeken , en tegelijk de doorsnijding van dit uithreidscl te verhoe- 
den , moet de breede rng.spier in haar spierachtig gedeelte , een’ duim 
van het aponeurosis verwijderd , geheel nppervaikkig Ingesneden worden ; 
het grootste gedeelte der hreede rugspier wordt alsdan naar don arm toe 
losgemaakt ; doch de , eenen duim breede, strook wordt achterwaarts 
naar het aponeurosis gepraepareerd, waarmede men echter dadelijk op- 
houdt , wanneer men tegenstand bespeurt , waardoor men gewaar- 
schuwd wordt, dat men met het losmaken van het celweefsel gereed, 
en dat men aan de plaats gekomen is, waar zich de g'uneenschap- 
pelijke peesachtige uitbreiding voorwaarts in lw.'‘e platen splitst. Ook 
hier moet de dunne achterste peesachtige uitbreiding der onderste zaag» 
spier , alsmede de zeer dunne peesachtige uitbreiding , die de bo- 
venste en dc onderste zaagspier vereunigt, gespaard worden. 
Dewijl de groote zaagspier tusschen de ribben en het schouderblad 
uitges|>reid ligt, wordt een groot gedeelte van haar door het laatste 
heen bedekt. Om haar voor het gezigt toegankelijk te maken , moet 
de grondvlakte des schouderblacks met de daaraan bevestigde spier naar 
builen geslagen worden, hetgeen na dc doorsnijding van het , te dezer 
plaatse zich bevindende , vlokkig celweefsel gemakkelijk kan geschie- 
den. Ulerdoor wordt de binnenste o])[icrv!akte dezer spier zigthaar, 
en men kan alsdan gemakkelijk hare, aan de ribben bevestigde, 
tanden arbeiden. Om de buitenste vinkte der spier te zien, wordt de 
