244 
Werking. Zq trekt het hoofd een weinig schuin zij- 
delings naar achteren. De spieren van beide zijden 
trekken hetzelve regt naar achteren. 
BEEEIDINS. 
Wij hebben reeds voorloopig aangemerkt , dat bij de zoo even be- 
schrevene spieren slechts de algemeene verdeeling bestendig , en het 
getal harer hoofden en tanden aan veelvuldige verscheidenheden on- 
derworpen is. De bij de beschrijving opgegeven getallen zijn alleen 
van toepassing op de meest gewoonlijk voorkomende vorming. Deze 
opmerking is vooral toepasssclijk op de spalkspier, de nederdalende 
nekspier , de dtnarse halsspier , de halsspier tan het tcpelvormig 
nitsleeksel , de ianiengevlochlen spier, de ruggedoren-spicr en de half- 
ruggedoren-spier. 
Nadat de nek , door middel van eenlge onder de borstkas geplaatste 
houtblokken, is gespannen geworden, neemt men alles, wat nog van 
de breede rugsjïier , de ruitvormige spier , de bovenste en onderste 
achterste zaagspier, en van het, deze laatsten vereenigend , peesachtig 
uitbrcidsel overblijft , van de doornsgcwijze uitsteeksels en de ribben weg. 
De spalkspier valt aan den nek duidelijk in het oog. De twee deelen , 
waaruit zij bestaat, moeten niet geheel van elkander gescheiden wor- 
den. Nadat zij behoorlijk onderzocht is geworden , maakt men haar 
van de doornsgewijze uitsteeksels los , slaat haar naar buiten , doch laat 
ze aan het hoofd en aan de dwarse uitsteeksels der halswervelen han- 
gen. Dit gedeelte der ontleding vordert veel voorzigtigheid , dewijl de 
halsspier van het tepelvormig nitsleekslcl vrij innig met de binnenste 
vlakte der spalkspier zameiihangt, en bij gevolg gevaar loopt, van 
te gelijk met haar weggesneden te worden. Om zulks te verhoeden, 
zoekt men vooreerst het spierligchaain der halsspier van het tcpel- 
vormig uitsteeksel in de nabijheid van het tepelvormig uitsteeksel op, 
alwaar alsdan de spalkspier gemakkelijk losgemaakt , en langzamerhand 
naar de buitenzijde van den hals kan worden omgeslageii. 
De ontleding der dieper gelegene spieren geschiedt met grootcre 
gemakkelijkheid , wanneer hare vezelen eerst in een’ verslapten toe- 
stand zijn gebragt geworden, dewijl men dezelve dikwijls ter zijde 
voeren of trekken moet , ten einde hare veelvuldige tanden van el- 
kander te kunnen scheiden ; om die reden worden de te voren onder 
de borst gelegen blokken weder weggenomen. Hierbij moet men even' 
wel in aanmerking nemen, dat de hoofden van verseheiden spieren, 
wanneer zij zich naast elkander aan dezelfde plaats hechten , meestal 
met elkander zoodanig vereenigd zijn , dat zij allen te zamen slecht» 
een enkel hoofd schijnen uit te maken ; om gevolglijk de enkelvoudige 
hoofden in behoorlijken getale te vinden , moet schier altijd ieder 
