262 
den en vereenigt zich een weinig over het midden van 
den opperarm mei het buitenste voorste of lange 
hoofd ; dit laatste ontslaatmet eene lange dunne pees 
uit het bovenste gedeelte van hel ligamentum glenoi- 
deum des sclioudcvblads ; hetzelve gaat, omgeven 
door eene verdubbeling van het synoviaal-vlies, door 
het schoudergewricht naar beneden, zoodat het als 
in het binnenste der gewricbls-holle schijnt te liggen, 
maar werkelijk builen deze bolle zich bevindt; alsdan 
komt de pees in de groef , welke zich aan bet boven- 
binnenste gedeelte van bet opperarmbeen bevindt, 
waaraan dezelve door eene slijmschcede bevestigd 
wordt. Spoedig daarna verandert de pees in een sterk 
spierboofd , dal zich met hel korte hoofd vereenigt en 
met hetzelve eenen, voor de binnenste armspier ne- 
derdalenden, gemeenschappelijken buik vormt. Aan 
hel ondereinde van hel op])erarmbeen gaat deze op 
nieuw in eene pees over , die aan den voorarm , tus- 
schen den langen achleroverkanlelaar en den lang- 
werpigcnvooroverkantelaar doorgaande , zich einde- 
lijk aan de achterste helft van den spaakbeensknobbel 
aanhecht. Aaii de buigzijde van het elleboogs-gewricht 
gaat van den binnenrand der onderste pees der spier 
een peesvlies (aponeurosisbicipilis) af, dal zich met 
de pccsscheede van den voorarm vereenigt. Tusschen 
de pees en het spaakbeen vindt men eene slijmdjeurs , 
(bu rsa mucosa radio-bicipilalis) , en tusschen deze 
pees en die der binnenste armspier eene tweede (bursa 
mucosa cubito-radialis). 
De tweehoofdige armspier levert veelvuldige ver- 
scheidenheden op: zoo heeft zij dikwijlsdrie hoofden; 
in welk geval het overtollige hoofd van het midden 
des opperarmbeens komt. Ik vond zelfs deze spier nU 
eens met vier, dan weder met vijf hoofden; al die 
overtollige hoofden kwamen van hel opperarmbeen. 
Ook is somwijlen, hoewel veel zeldzamer, het na- 
tuurlijk getal der hoofden verminderd; zoo heb ik 
eens de spier slechts met een van hel ravenbeksvvij*® 
