282 
lengte in , en praepareert de huidlappen naar de beide zijden , alwaar 
alsdan te gelijker tijd de peesbandeii , die de pezen overtrekken , te 
voorschijn komen. He bereiding dezer banden geschiedt , door naauw- 
keurig de rigting harer vezelen te volgen , terwijl men ze ten laatste 
geheel vrij en los maakt , door het mes onder dezelven in te voe- 
ren. Zoo vindt men gemakkelijk de scheedebanden , de ringvormige 
banden der getcrichten en de kruisvormige banden , die men echter 
hij voorkeur aan het eerste vingerlid opzoekt, dewijl zij aan het vol- 
gende veel zwakker worden. Deze vezclseheeden onderzocht zijnde , 
snijdt men ze volgens de lengte in , om de ligging der pezen van de 
buigende spieren der vingers waar te nemen. l)e slijmsclwcde , die 
deze pezen in de handpalm en aan den handwortel omhult , wordt 
langzamerhand met do schaar weggesneden , waarbij men zich echter 
wachten moet, de wornisgewijze spieren, of hare pezen mede weg 
te nemen. 
De pees der binnenste spaakbeensspicr wordt , althans voor het 
oogenblik , slechts tot daar vervolgd , waar zij in de vezelschoede 
treedt ; haar aanhechtings-punt wordt eerst onderzocht , na de be- 
reiding der handen van de hand , die anders doorsneden zouden 
worden. 
Wanneer het aanhechtings-punt der pezen van de tweehoofdige 
en der binnenste armspier , alsmede hare sUjmbeursjes nog niet 
onderzocht zijn geworden , doet men zulks na de bereiding van de 
oppervlakkige laag der voorste spieren van den voorarm. 
Men komt geniakkclijk tot de spieren der diepe voorste laag van 
den voorarm , wanneer men do oppervlakkige een weinig naar voren 
en ter zijde trekt , zonder dat het noodig zij , dezelven weg te 
snijden. 
De spieren der achterste oppervlakte worden eveneens als die der 
voorste bereid. Somwijlen vindt men eenige moeijclijkheid in het op- 
sporen der nilstrckkende spier van den pink, dewijl zij met de al- 
gcmcene nitstrekkende Sjiier gelijktijdig ontstaat ; men erkent haar 
evenwel gemakkelijk aan hare bijzondere pees, die door een eigene 
pcesschcede naar den riiggehand van den handwortel gaat. 
De elleboogsspicr is zeer klein en ligt geheel naar buiten tnsschen 
het opperaimbeen en de groote elle])ijp ; om haar duidelijk te zien , 
moet het gedeelte der s dieede van den voorarm , dat zich van de 
driehoofdige armspier om haar heen slaat , weggenomen worden. 
Om den zeer diep liggenden korten achteroverkanteloar tc\n\Aen , 
is het slechts noodig, de algcraeene iiitstrekkemle spier der vineers , 
van de nitstrekkende spier des pinks lot anu deji bnitenknokkel des 
opperarmheens te scheiden , zonder dezelve weg te snijden. De spier 
komt te voorschijn , wanneer men de heide laatslen van elkander af- 
trekt. 
De duim heidt voor zich alleen drie der spieren van de achterste 
