299 
De buitenlap der dijscheede , op die wyze gevormd, bevat in des- 
zelfs binnenste de spanspier van dc dijscheedcy welker spierveze- 
len , door het wegnemen van de haar binnenwaarts overkleedcnde 
peesachtige platen, kunnen blootgelegd worden. 
Men bereikt gemakkelyk de meeste der voorste dijspieren , zonder 
dat het noodig is, de oppervlakkige spieren weg te snyden ; deze 
worden alzoo eerst dan , wanneer zulks door ons aangegeven zal 
worden , doorsneden , opdat zy vooreerst in derzelver geheel en in der- 
zelver onderlinge hetrekking onderzocht kunnen worden. Om meer 
in de diepte te werken , is het slechts iioodig , de oppervlakkige spie» 
ren zuiver van de onderliggende te scheiden, en ze vervolgens ter 
zyde te schuiven. 
De kamspier wordt van voren nog door de dijvaten bedekt, die 
alzoo , om haar bloot te leggen , moet weggenomen worden, 
INadnt de spieren van het bovenste gedeelte der dij zijn ontleed 
geworden, komt men, wanneer men ze ter zijde trekt, op het aan- 
hechtings-punt van de ronde lenden-spier eii der heupheens spier. 
Om de slijmbeurs van de laatste en van de kamspier tc zien , door- 
snijdt men deze spieren dwars over den voorsten rand des bekkens , en 
slaat ze naar beneden om. 
Bij de bereiding der regie dijspier y moet men hoofdzakclyk haar 
bovenste aaiihechtings-punt zorgvuldig ontleden, opdat de beide, 
meerendeels meteen slijiiiig celweefsel omgevene , pezen zigtbaar zou- 
den worden. 
De aanvoerders bestaan uit grove spierbundels , die tamelijk los 
door celweefsels met elkander verbonden zgn , zooclat men ligtehjk in 
de verzoeking komt , om eene spier in meerdere te splitsen ; wes- 
halve deze bereiding, waarbij men altijd het hovcnslc aanhechtings- 
punt tot gids moet nemen, veel opmerkzaamheid vordert. Men 
doet wel , om een stuk der dyvaten , daar , waar dezelvcn door het 
peesachtig kanaal van de groote aanvoereiide spier traden , te sparen. 
De kamspier schijnt somwijlen naar binnen met de lange aan- 
Voerende spier vereenigd te zynj nadat zij onderzocht is geworden, 
^ordt zij van den horizontalen arm des schaambeens losgemaakt en 
naar beneden geslagen ; wanneer men alsdan het , achter deze spier 
^ich bevindenden vet wegneemt , ontwaart men de op de voorste op- 
pervlakte van den sluitenden hand liggende buitenste sluitspier y die 
met de achterste spieren van het bekken zullen beschrijven. 
De buitenste en hinncnsle groote dijspier en de middelste dij~ 
^Pier kunnen slechts aan liaar bovenste gedeelte van elkander geschei- 
worden ; cn ook hier is de binnenste groote dijspier dikwijls 
AQnig met de middelste verbonden. De vaaeeiischeidiiig geschiedt by 
gevolg slecht zoo verre , als dezelve met gemak kan vervolgd worden , 
’^'^aarbij men zich vooral voor het verscheuren der spiervezelen wach- 
moet. 
