308 
gewijze spim* de , door de liocclinqsfipicrp.n cu den slijmzak omgevoii , 
pees der binnenste sluitspier ; deze dus, 'genoemde buidel gelijkt bij 
het eerste gezigt tamelijk veel naar ecu zijaclitig, van vet ontdaan 
celweefsel. Wanneer de buidel geopend en alles, wat tot den sÜjm- 
znk behoort, verwijderd is , zal het gemakkelijk zijn, de tweelings- 
spicren van de pees der sliiilspicr , waarmede men ze evenwel aan het 
ehido laat zamenhangen , nf tc zonderen, Niet zelden ontbreekt de 
eene of de andere tweeUngs-spier. De binnenste sluitspier , van welke 
men reeds een gedeelte in do bekkenUoIte , met de lendenspieren ge- 
zien hoeft , wordt ia baren gchcelen loop ziglhaar , wanneer al het 
diep tussclicn het staartneen en den grooten ondersten band van het 
hekken liggende vet verwijderd is. Om de zondmlinge gesteldheid van 
de pees der sluitspier , alsmede om hare shjmbeurs te zien , wnrdt 
deze spier van het eironde gat losgemaakt , en , na de doorsnijding 
van den grooten ondersten band van het bekken , naar buiten naar 
den grooten draaijer omgoslagea. 
De zich beneden dc onderste twcclings-spier bevindende vierkante 
Icndenspicr ligt eveneens, echter nog door een weinig celweefsel be- 
dekt , na het wegnemen der groole bilspier bloot. Ten einde hare 
sUjmbeurs te zien , maakt men haar van den zitbeenskiiobbcl los , en 
slaat baar naar buiten om. Hierdoor wordt te gelijkcr tijd de pees der 
buitenste sluitspier ^ welker aanhechting aan het bekken met de voor- 
ste spieren der dij onderzocht is geworden , blootgelegd. Om deze 
spier in haar geheel verloop te zien , moeten de dunne en de regte 
dijspier, dc lange cn de groolc’aanvoerciulc spier, boven van het 
dijbeen losgesneden, de kamsjner, de kleine nanvoerende spier, en 
de beupbeens-spier echter geheel weggesneden worden. 
De tweehoofdige de halfspezige en de half vliezige dijspieren , 
kan men gemnkkelijk bereiden, nadat dc dijsclionde volgens de lengte 
ingesnoden cn naar de belde zijden is omgeslagcn geworden. Hier 
moet men echter nog opmerken , dat het lange hoofd der tweehoof" 
dlga spier naar bovini van dc halfpezige spier niet moet gescheiden 
worden ; ook moet men , by de bereiding van het onderste gedeelte 
der tweehoofdige spier zich vooral wachten , om haar , zoo als de 
eerstbeginnenden dit veelal doen , daar waar de beide hoofden zich 
met elkander vereenigen , te doorsnijden. Dc , tusschon de punten van 
begin dezer spier , aan den zitbecns-knobbel zich bevindende sUjnibciirs 
vindt men , door dezclven van elkander af te trekken. De peesachtige 
uitbreiding, <lic dc halfvliezige spier naar den buitensten knokkel van 
het dijbeen afgeeft, ligt zeer diep, en kan eerst dan gezien worden » 
wanneer dc hoofden der kuitbcens-spier ter zijde geschoven zijn. 
Men doet wel , om de groote vaten en zenuwen der knieholte 1® 
bewaren, ten einde hunnen loop tusschen de spieren der knieholte t® 
kunnen onderzoeken. 
