331 
VAN UET HARDE IIERSESVLIES. 
Het harde hersenvliesfr/tórama^er, duratnentnx)is 
van al de vliezen, die de hersenen insluilen, hel meest 
ïiaar builen gelegene en hel slei ksle. Deszelfs kleur 
is wit , parelmoer-aardig-hlinkend; zijn weefsel beslaat 
uit pecsdraden , waardoor het naar de spierbanden 
gelijkt ; doch het is veel digler dan deze, en zijne ve- 
zelen doorkruisen elkander in alle riglingeu. Hel harde 
hersenvlies bevat eene groote menigte van bloedvaten 
en zeer w^einig watervaten; zijne zenuwen zijn klein 
en in geringen getale voorhanden. 
Het harde hersenvlies bekleedt de geheele sche- 
del- en ruggcmergs-holle ; aan de schedelbeenderen, 
inzonderheid in den omlrck van de grondvlakte, hangt 
het innig zamen; doch in het kanaal der ruggegraat 
IS hel slechts door los celweefsel met de beenderen 
Verbonden. De buitenste oppervlakte van het harde 
hersenvlies is ruw , terwijl men aan dezelve eene me- 
uigle celvczclen en kleine bloedvaten bespeurt , door 
Uiiddel van welke hetzelve aan de naast gelegen deelen 
bevestigd is. Deszelfs binnenste oppervlakte daaren- 
tegen is glad, glinsterend, en, zoo als wij later zien 
Zullen, met eene voortzetting van het spinnewebben- 
vlies bekleed. Op verscheidene plaatsen der binnenste 
uppervlakle van het harde hersenvlies, inzonderheid 
®chter in de nabijheid van het groote sikkel vormig 
Verlengsel, vindt men kleine, korrelige gedachtige 
hgchaampjes, de klierljes of liqchaampjes van 
(glandulaePacchionianae), die men vroe- 
S^r ten onrcgle voor klieren hield , en welker nut nog 
^eden ten dage onbekend is. 
Het harde hersenvlies is kunstmatig in twee bladen 
platen verdeelbaar, die nagenoeg op de meeste 
plaatsen innig met elkander vereenigd zijn, doch op 
oudere plaatsen van elkander wijken. De buitenste 
plaat hangt met de beenderen zamen; zij geeft door al 
'I® schedelopeningen verlengsels af , die om de uit- en 
