310 
(lighctci is minder taai, dan de mcrgaclilige zeltstnii- 
diglieid, zoo dat men ze somwijlen bij eenen dikken 
brij vergeleken heeft. De scheikundige ontleding leert, 
dat zich deze zellstandigheid, door het afwezig zijn 
van phosphorus en door cene geringe hoeveellieid vet- 
stof, van de mergachligezelfslandigheid onderscheidt. 
3) De ffeelavhti^e zelfstandigheid (subst. flava) 
is duidelijk slechts eene wijziging der graauwe zelf- 
standigheid , van welke zij zich slechts alleen door 
hare kleur schijnt te onderscheiden ; zij wordt in het 
onderste gedeelte der «achterste hersenkwabben en in 
de kleine hersenen , alwaar zij eene dunne laag tus- 
schen de graauwe en de mergachtige zelfstandigheid 
daarstell, gevonden. 
4) De zxvarte zelfstandigheid (subst. nigra) komt 
in het binnenste van de beenen der hersenen ofhersen- 
schenkels in de gedaante v«an cene halve-maansgewijzc 
vlek voor. Onder het microscoop vond ik deze zelf- 
standigheid uit buizen gevormd , die veel dikker dan 
de andere hersenbuizen zijn, sommige waren cilin- 
driek, anderen geleed; tusscheu dezelven lag eene zeer 
groote menigte der reeds genoemde ligchaampjes. 
BESCHRIJVING DER HERSENEN EN VAN HET 
RÜGGEMERG. 
•A. ALGEMEESE VEKDEELISG. 
Het middelpunts-gedeelte des zenuwstelsels, de her- 
senen (encephalum) namelijk en het ruggemerg{nxe- 
dulla spinalis), verdeelt men in de volgende groote 
afdeelingen : 
1) De groote hersene?i (cerebrum) vormen het bo- 
venwaarts liggende grootste gedeelte der in de sche- 
dclholte zich bevindende hersenmassa. Zij zijn aan 
derzelver buitenzijde graauw en hebben nagenoeg 
eene eironde gedaante ; op de middellijn worden de- 
