364 
hang te beschouwen. Er heerschen nopens dezen za- 
menliang of wijze van verbinding onderscheidene 
meenmgen, welke tutvocrig Ie oiitvvdkkclen , hier 
de plauls niet is, zoodat wij ons zullen vergenoegeil 
met slechts eenige derzclve, w'al de hoofdzaak be- 
treft, maar kortelijk , te vermelden. 
1) Gai.i, verdeelt de mergvezelen der hersenen in een 
niieenloope}id (divergerend) en in een te zamenloo- 
pend convergerend) stelsel. Hij neemt aan, dat de 
divergerende vezelen in het ruggemerg en in het ver- 
lengde merg haren oorsprong nemen , en vervolgens 
door verschillende ophoopingen van graauwe zelf- 
standigheid dringen , die hij gangliae noemt , en 
die volgens zijne meening dienen tot versterking der 
mergzeltstandigheid. Op deze wijze doorkruisen zich 
de voorste vezclhundels des ruggemergs, of voorste 
piramiden , aan de plaats van vereeniging des ru»'- 
gemergs met het verlengde merg, dringen vervolgens 
door de graauwe zelfslandigheid derhrug van Varo- 
lius , alwaar zij versterkt worden, en komen onder 
de gedaante der herscnsclienkels uit de brug van 
Varolius naar buiten. Deze vezelen gaan alsdan door 
twee gangliae , de bedden der geziglszenuwen en de 
gestreepte ligehamen , die dezelven op nieuw ver- 
sterken en vergrooten. Kadat de vezelen uit de gau- 
gliae naar buiten getreden zijn, breiden zij zich uit , 
om de voorste en middelste hersenkwabben te vor- 
men, zoodat hij gevolg de laatste niets anders , dan 
de langzamerhand versterkte, in een vlies uitgchreide 
cn te zarnengevouwen vezelen der voorste pframiden 
zijn. Nadat deze vezelen aan de buitenste vlakte der 
halfronden gekomen zijn, dringen zij in de bastach- 
tige zelfstandigheid , welke , insgelijks in de gedaante 
eencr vliezige nilhrciding , aan de buitenste opper- 
vlakte der mergzeltstandigheid gelegen is. Deze bast- 
achtige zelfstandigheid, die volgens Gai-i. als een 
ganglium beschouwd moet worden , geeft aan de ve- 
zelen eene nieuwe rigting, zoodat dezelve zich alsnn 
