877 
•ïQ liet tusschcnschot te iien , wanneer nieii hel ecllaohtig iigchaain 
Cen Weinig raar hoven trekt, en hot praeparaat tusschen het lichten 
liet oog brengt. De heide eerste adcrrlechten , het gcKclf, de je- 
streepte ligchamen en de beddingen der geziglszenmeen kunnen nu 
'nsgelijks onderzocht worden. 
Men opent alsdan den achtersten hoorn der zijdelijke holligheden , 
''fanneer dit namelijk nog niet ge,schied is , en bespeurt aan deszelfs 
®an de tegenovergestelde plaats van de spoor bekleedt, en strijkt dan 
thet den vinger op de spoor en in haren omlrek zachtjes heen en we- 
tler , zoo verdwijnt spoedig de verhevenheid der spoor , alsmede 
de omwindingen aan de buitenzijde, zoo dat men eindelgk eene gelijk- 
'ormige plaat van hersen-zeUstandighcid overhondt , die hiniienwaarts 
Oiergachtig, buitenwaarts met graauwe zelfstandigheid bekleed is. Wij 
hebben ons een weinig langer hij deze vorming opgehouden , dewijl 
het ons toescheen, dat aan geene andere plaats de vonning van de 
lijdelijke helften der hersenen uit een geplooid vlies voor den aan- 
schouwer duidelijker is , dan juist aan deze. Somtijds is de achterste 
hoorn der zijdelijke hollen zeer klein , zoodat men alsdan deszelfs rig- 
i'ng , alvorens denzelven te openen , door eene zachte invoering van 
den vinger van voren naar achteren , zoekt te erkennen. 
Wanneer men nu het eeltachtig ligchaani , het tusschcnschot en 
het gewelf, daar waar de zijdelijke ndervleehten zich vereenigen , 
doorklieft, dan kan men de eene helft dezer deden naar voren, en de 
®odere naar achteren omslaan , waardoor men het raal-voorhungsel , 
1 wanneer dit weggenomen is, de lier oiilwaart; verder ziet men 
"“S door deze snede den achtersten schenkel des gewei fs , deii zoom 
, den ammonshoorn met de daarmede zamenhaiigende deden. Ten 
^'ode den ammonshoorn in zijnen gebeden loop te zien , STiijdt men den 
*’*'>ten3fen wand van den ondersten hoorn der zijdelijke holte in , 
^''vijl men deszelfs kronkeling lot aan de grondvlakte der hersenen 
Vervolgt ; te gdijker tijd bemerkt men nog , hoe de adervlecht iu de 
*Üdelijke holte dringt. 
Behalvo dnt v.if'f. mnTi (Ie ^innvftfp. hev.ncn des neinelfs en iii de , door 
