383 
VAS DE WERKTUIGEN , DIE HET OOG BESCHERMEN. 
1. De wenkhraauwen (supercilia). 
De wenkbraauwen zijn twee naar boven gewelfde 
bogen , die zich aan iedere zijde langs den bovenrand 
der üogkuilen bevinden. Zij maken eeuc uitpuiling , 
die binnenwaarts aanincrkelijkcr, dan naar buiten is , 
en die hoofdzakelijk door de , aan die plaats een wei- 
nig dikkere huid, door de frons-spier der wenk- 
braauwen , de voorhoofds-spier en den ooglid-sluiter 
gevormd wordt , welke spieren de wenkbraauwen 
naar verschillende rigtingcn bewegen. liet binnen- 
ste meer dikke gedeelte der wenkbraauw'en noemt 
men het hoofd, het buitenste , langzamerhand dun- 
ner vvordende, den staart der wenhbraauxven. 
De wenkbraauwen zijn met korte, stevige, buiten- 
waarts gekeerde , haren voorzien. Hun hoofdzakelijk 
nut bestaat daarin, om een gedeelte der van boven 
komende lichtstralen op te vangen , hetgeen inzon- 
derheid alsdan geschiedt , wanneer de 'wenkbraauw 
gefronsd en naar beneden getrokken wordt ; behalve 
dat vangen zij het zweet des voorhoofds op , weren 
het buitenwaarts af, en verhinderen het bij gevolg , 
m het oog te vallen. 
2. De oogleden (palpebrae). 
Voor ieder oog bevinden zich twee bewegelijke , 
dwarsliggende plooijen of liever kleppen , die elkan- 
der met bunne vrije randen kunnen aanraken , een 
l>ovenste ooglid, namelijk, en een onderste. Het 
bovenste ooglid is grooter dan het onderste , en wan- 
ö.eer het naar beneden bewogen is , daalt het een wei- 
onder de dwarse afmeting van den oogbol neder, 
^an hunne beide einden zijn de oogleden vereenigd ; 
®öder deze vereenigings-punten ligt de eene naar bin- 
naast den neus, en heet de binnenste of grootste 
^^ghoek (canthus oculi internus) ; de andere, buiten- 
