384 
waarts liggende, is de buitenste kleine ooghoek 
( canthus oculi externus^. 
De oogleden bestaan uit eene huidplooi , en bij ge- 
volg uil een buitenste en binnenste vliesachtig be- 
kleedsel ; wijders uit eene spierlaag en een midden- 
kraakbeen. 
De buitenste oppervlakte der oogleden wordt door 
eene zeer fijne huid bedekt , welke een verlengsel van 
de huid des aangezigls is. Wanneer deze huid aan den 
vrijen rand der oogleden gekomen is , slaat zij zich 
naar binnen om , wordt zachter , buitengemeen dun , 
vochtig en verandert bij govolg in een wei-vlies, dat 
het hindvlies (tunica conjunctiva) genoemd wordt. 
Nadat het bindvlies de geheele binnenste of achterste 
oppervlakte der oogleden bekleed heeft , verlaat het 
dezelve , om zich over het voorste gedeelte van den 
oogbol , die het alzoo overkleedt , heen te slaan , zoo 
dat het bindvlies van het eene ooglid zich zonder af- 
breken in het andere , voor het oog heen , voortzet. 
Somwijlen verkrijgt het den oogbol beklcedende ge- 
deelte van het bindvlies den naam van vastgegroeid 
vlies (tunica aduata). Het gedeelte van het bind- 
vlies , dat het hoornvlies bekleedt , wordt uitermate 
dun en zoo innig zamenhangend, dat men liglelijk zou 
kunnen denken , dat het zich niet voor het hoornvlies 
bevindt ; later zullen wij zien, door welke handgre- 
pen men zich van deszelfs tegenwoordigheid oj) deze 
plaats overtuigen kan. De andere gedeelten van het 
bindvlies zijn zeer los en uitrekbaar , ten einde de be- 
wegingen der oogleden zoo wel , als die van den oog- 
bol , te kunnen toelaten. 
Het bindvlies der oogleden bedekt onderscheiden 
rijen van saneer kliertjes of kliertjes van Meibooni' 
(glandulae palpebrarum sebaceae, s. Meibomianae)- 
Deze rijen loopen loodregt naar de randen der oogle- 
den , op welke zij , nadat hunne uitlozings-buisjes 
kleine verwijdingen of verruimingen gevormd heb- 
ben , door naauwe openingen eindigen. Deze klieren 
