386 
komt men op het vescl-kraakbeen. Wanneer men een ooglid naar 
holten omslaat , zonder hetzelve los te makan , ziet men het hindvlies < 
hetwelk deszelfs achterste oppervlakte bedekt, en zich vervolgens op 
het voorste gedeelte van den oogbol omslaat ; onder het hindvlies 
ontwaart men rijen van geelachtige korreltjes, do kliertjes van Mei- 
boom. , die men met het vergrootglas onderzoekt. Door middel van 
kwikzilver-opspiiitingen wordt de gedaante dezer kliertjes echter veel 
duidelijker; tot dat einde spalkt men de naauwc opening der uitlo- 
zings-bnis door middel van een spits of puntig mesje open , waar- 
door de meer ruime plaats der iiitlozings-hiiis open komt en het buisje 
van het opspuitings - apparaat gemakkelijk kan worden ingebragt- 
Wanneer al de klier-korrcltjes van eenc bijzondere rij opgevuld zijn , 
wordt het metaal door de onderbinding in de klier terug gehouden. 
Wanneer men de oogleden van de randen der oogkuilen losniaakt , 
en dezelve naar voren trekt, kan men de achterste ojipervlakte van 
het hindvlies ontleden en het vlies langzamerhand van den oogbol tot 
aan het hoornvlies afscheiden , aan welke plaats de ontleding gestaakt 
moet worden. Gedurende de bereiding van het hindvlies, moet hetzel- 
ve van tijd tot tijd bevochtigd worden. Natuurlijk gelukt het praepa- 
raat gemakkelijker op een ossen-oog , waaraan het hindvlies dikker 
is. Wil men het hindvlies van het hoornvlies losraaken , dan moet het 
oog tevoren eenigen tijd maoereren , of een oogenblik in heet wa- 
ter gedompeld worden. 
Traan - werktuigen , Traanwegen 
(viae lacrymales). 
1. De traanklier (glandula lacrymalis s. inno- 
minata). 
De traanklier ligt achter het buitenste gedeelte 
van het boven-ooglid in eene kleine groef, die men iu 
het beenig gewelf der oogkuilen bemerkt. Deze klier 
heeft eene roodachlige kleur, een korrelig maaksel 
en eene platgedrukte gedaante ; gemeenlijk wordt 
zij door een omsnoering in een boven-grooter eö 
een beneden-kleiner gedeelte gescheiden, die som wij' 
len als twee bijzondere klieren , de bovenste traan' 
klier (glandula lacrymalis superior) en de ondersim 
^möwA/t'er (glandula lacrymalis inferior s. glandula® 
congregatae) , beschreven worden. Uit de traankli®*^ 
ontstaan zes of zeven zeer fijne uitlozings-buizeö > 
die zich aan de binnenste oppervlakte van het ho' 
