390 
welks achtei’.«le oj>|jervlaklc de openiiigeu zieb bovindea , losg^emaakt. 
Om dez(5 fijne buizen zigtbaar te maken , blaast men ze op , of legt 
bet praeparaat gedurende een’ korten lijd in , b. v. met bloed of met 
inkt gekleurd , water, hetwelk langzamerhand in de buizen dringt, 
als wanneer men dezelven vervolgens met kwikzilver opspuiten, 
of de fgne baardharen eener kat in dezelve iiibrengen kan. het 
incnsehelgk oog is deze bereiding zeer moeijelyk , terwijl men op een 
oisen-oog de openingen in groole menigte gemakkelijk zien , en er 
varkejisharen in brengen kan, 
De haren , die den iraanheuvel bedekken , kunnen gemeenlijk 
slechts met het vergrootglas gezien worden. Daar het wenkvlies op 
het nienschelijke oog zeer klein is, onderzoekt men hetzelve eerst op 
een ossen-oog , waai men duidelijk ziet, dat het door eene plooi 
van het bindvlies gevormd wordt. Doch van byzonder belang is het , 
om hetzelve op het oog van een’ vogel , b. v. op dat van een hoen , 
t* onderzoeken. 
De iraanpnnien zijn in den binnen-ooghoek /igtbaar , zoodra de 
vrye rand der oogleden een weinig naar buiten is omgeslagen. Om 
de trnanbuiajes , den traanzak en de traanbuis te bereiden , brengt 
iiieii varkensborstels in de traanpunten , en laat die langzamerhand tot 
in de neusholte glijden. Tot dat einde vat men hel ooglid in de nabij- 
heid der traanpunl , en trekt het aan , om het oveieensleramende traan- 
buiyt! , zoo veel als mognlijk is, in eene gelijke rigting met den traanzak te 
brengen ; men herinnerc zich dus , dat het bovenste traanbuisje vooreerst 
regt naar boven , dan naar binnen en een weinig naar onder gaat , 
en dat de traanzak naar beneden en een weinig naar achteren gekeerd 
is. Vervolgens neemt men de te voren bereide sluitspier der oogleden 
van den binnen-ooghoek weg , maar laat de poes op hare plaats , 
omdat de vergelijking harer ligging mei die van den traanzak, waaraan 
zy hangt, van belang is. Bij de bereiding zal bet gomakkelijk zijn, 
de traanbu'jyes niet te beleedigen , dewyl hunne ligging door de in- 
gebragle varkensborstels aang ’diud is. 
Om het beloop van de traanbuis , ncusbuis , bloot te leggen , snijdt 
men do zachte deelen , tot op de beenderen , van liet binnen-einde 
van den ondersten oogkuilschen rand tot aan de bovenlip*, door. Ver- 
volgens neemt men langzamerhand met den beitel en den hamer bet 
voorste gedeelte van de opperkaak , omtrent eenen duim lengte , zoo- 
danig weg, dat daardoor een" groef van bijna drie lijnen breedte 
vormd wüwil., terwijl men altijd de rigting der buis, zoodra als zy ont- 
bloot wordt, naauwkeurig volgt. Alsdan ontwaart men, dat de traan- 
buis over bet algemeen naar voren bol (convexj is , doch dat dezc 
rigting geheel naar onderen in de tegenovergestelde overgnat ; daar* 
enboven bespeurt men nog, dat de beenplaat der opperkaak., die tl® 
traanbuis buitenwaarts vmi de kaukbeens-holte afscheidt, zeer dun is i 
en gevaar loopt , van , by het inbrengen eener sonde in de buis vol* 
