396 
hetwelk legen het andere aangedrukt is, en alzoo 
op die plaats eene kleine verhevenheid of uitpuiling 
daarslelt. De , met het achterste gedeelte van den 
oogbol zich vereenigende , geziglszeuuw bevindt zich 
niet naauwkeurig in de as van het oog, maar eenig- 
zins naar de binnenzijde. 
Gemeenlijk verdeelt men de, in de daarslelling 
van den oogbol tredende, deelen in vliezen , rokken , 
of omgevende deelen , en in vochten of bevatte , 
omgevenw ordende deelen ; zonder ons voor liet 
overige aan deze verdeeling te houden, zullen wij 
de bijzondere deelen van het oog een voor een na- 
gaan. 
1. Het harde of witte vlies van den oogbol 
(tunica sclerotica , s. cornea opaca). 
, Het is het meest buitenwaarts gelegen vlies van den 
oogbol , welks vier achterste vijfde deelenhet omgeeft; 
deszelfs ontbrekend voorste gedeelte Avordt door het 
hoornvlies ingenomen of vervangen. Het harde vlies is 
wit, vezelig, zeer zamengepakt , en bestaat uit eene 
enkele plaat , die achterwaarts aan de plaats, waar 
de geziglszcnuw in het oog gaat , dikker dan naar 
voren , en inzonderheid dan in het midden is. Naar 
voren heeft hel harde vlies eene ronde opening , 
welke het hoornvlies opneemt. Deze twee vliezen 
vereenigen zich op de volgende wijze : de rand van 
hel harde vlies is, ten koste van de uitwendige op' 
pervlakle , schuin afgesneden ; de rand van het hoorn- 
vlies is zulks insgelijks , maar ten koste der binnenste 
oppervlakte , zoo dat beide randen , even als een 
schubbenaad , naauwkeurig op elkander passen ; bc" 
halve dal, zijn deze vliezen nog van buiten af door 
vezelen verbonden, die, van het harde vlies afgaande, 
zich in het hoornvlies inplanten. Achterwaarts en 
een weinig naar binnen vindt men aan het harde 
vlies eene kleine opening , door welke de dradeo 
der gezigtszenuwen dringen. 
De buitenste oppervlakte van het harde vlies is 
