397 
met celweefsel o verlogen ; de binnenste oppervlakte 
heeft eene bruinaclitige kleur en is glad. Volgens de 
öasporingen van Arnold , moet de gladheid der bin- 
nenste oppervlakte van het harde vlies aan hel be- 
staan van een buitengemeen dun weivlies worden 
toegeschreven, hetwelk hij het spinnewebben- 
‘^Ues van Ac/ oof/ (arachnoidea oculi) noemt. Nadat 
dit vlies de binnenste oppervlakte van het harde vlies 
«vertogen heeft , slaat het zich over den onderrand 
Van den straalvormigen band om, en bekleedt als- 
dan de buitenvlakte van hel vaatrijk vlies; het spin- 
iiewebben-vlies van het oog vormt alzoo , even als 
alle weivliezen, eenen gesloten’ zak, De ruimte tusschen 
het harde en vaatrijk vlies , of de holte van het 
spinnewebben-vlies, bevat, volgens Arnold, eene zeer 
geringe hoeveelheid wei of serum. 
2. Het hoornvlies (tunica cornea). 
Het hoornvlies of het doorschijnend hoornvlies 
past in de voorste opening van het harde vlies ; 
deszelfs welving is een weinig sterker dan die van 
het laatste. De rand van het hoornvlies is niet vol- 
komen kringsgewijs, dewijl de dwarse afmeting een 
'vreinig grooler dan de loodregte is. Dit vlies is,ge- 
hjk de naam aanduidt, volkomen doorschijnend. Het 
*s een weinig dikker dan het harde vlies , en bestaat 
'lit bladen, of platen, tusschen welke eene eiwit- 
^ardige vloeistof bevat is. Het getal dezer platen is 
“log onbepaald , het is niet moeijelijk , er zes of 
®cht van elkander te scheiden , evenwel kwam het 
’’^ij altoos voor , alsof er meer platen voorhanden 
'^aren, dan men met het mes scheiden kan. Onder- 
zoekt men deze platen onder het microscoop , dan 
'’hidtmen ze uit vezelen zamengesteld, welke '/300 tot 
^400 millimeter dik cn aan de oppervlakte ruw zijn , 
Melker rigling slangsgewijs is , en die zich op een 
Onregelmatige wijze met elkander doorkruisen. 
■^an de binnenste oppervlakte der plaats van ver- 
^oniging tusschen het harde vlies en het hoornvlies, 
