i03 
de achterste oppervlakte van het hoornvlies , en hoe 
dun het hier ook aangetroflfen wordt , te dezer plaatse 
is het nog het dikste; het is zeer breekbaar, hoorn- 
achtig, en wanneer het in stukken gescheurd wordt, 
rollen deze zich dadelijk te zamen; deszelfs kleur 
scheen mij immer een weinig geelachtig te zijn. Na 
dat het vlies van het waterachtig vocht het hoorn- 
vlies bekleed heeft , wordt het veel dunner en slaat 
zich waarschijnlijk over de voorste oppervlakte van 
den regenboog , dringt vervolgens door de pupilla 
en bekleedt de achterste oppervlakte van den regen- 
boog , alwaar het de zwarte verwstof in deszelfs 
plaats en ligging houdt. Nadat het aan den buiten- 
rand van het druivenvlies gekomen is, zet zich het- 
zelve, volgens sommige ontleedkundigen , met het vlies 
van Jakob voort. De voortzetting van het vlies van 
het waterachtig vocht door de pupil in de achterste 
oogkamer wordt evenwel door verscheiden ontleed- 
kundigen betwijfeld ; zoo veel echter is zeker , dat 
ttien hier een dun , doorschijnend , gemakkelijk ver- 
scheurbaar vlies aantreft , hetwelk het druivenvlies 
van achteren overtrekt , zoo als wij boven reeds heb- 
ben aangemerkt. 
10. De kristal-lms , kristallijnen Uns. 
(lens crystallina). 
De kristal-Uns of het kristal-ligchaam is een 
doorschijnend , somwijlen eenigzins geelachtig , lins- 
Vormig ligchaam, welks achterste oppervlakte sterker 
dan de voorste gewelfd is, en dat zich achter den 
vegenboog en voor het glasachtig ligchaam bevindt, 
be lius bestaat uit eene groote menigte concentrische 
schilfers, die even als de schilfers van een’ ajuin 
Cver elkander liggen , cn die zoo veel zachter en 
gedweeër zijn, naar mate zij meer buitenwaarts lig- 
gen. Door verschillende handelwijzen brengt men in 
^e kristal-lins straalvormige spleten of scheuren voort, 
''’^^arvan men er gemeenlijk drie aantreft, cn welke 
