410 
ken , zoodat , naar gelang de brekings-vlakten ver- 
schillend gevormd zijn, de stralen meer of minnaar 
de as van het oog, of de van voren nanr achteren 
door het midden van den oogbol gaande lijn gebroken 
worden. Duidt men de brekende kracht der lucht 
aan door 1,000, dan is, volgens denasporingen van 
Chofpat , die van het hoornvlies ~ 1 ,339 ; die van het 
waterachlig vocht = 1,338; die van delins=: 1,384, 
en die van het glasachtig ligchaam = 1,339. Dien ten 
gevolge worden de schuin invallende lichtstralen bij 
hunne intrede in het hoornvlies sterk naar de lood- 
lijn en naar de as van het oog gebroken ; bij hun- 
ne intrede in het watorachtig vocht, worden de- 
zelve zeer weinig van de loodlijn en van de as van het 
oog af, doch bij hunnen doorgang door de lins weder 
sterker naar de loodlijn en naar de oogas toe ge- 
broken. Bij het indringen in het glasachtig vocht 
eindelijk , dewijl de brekings-vlakte concaaf, alzoo 
in eene tegenovergestelde rigting met de vorige is , 
worden de stralen tamelijk sterk van de loodlijn 
afgebroken, maar juist daarom even zoo veel naar 
de as van het oog toe gebroken. Het gevolg dezer 
verschillende brekingen is , dat de in de gedaante 
van een’ bundel in het oog vallende lichtstralen in 
den grond van het oog in een enkel punt te zamen 
vallen, en aldaar het zeer verkleinde , buitengemeen 
duidelijk , omgekeerd beeld der uitwendige voorwer- 
pen op het netvlies werpen. 
De indruk der lichtstralen op het netvlies komt 
eindelijk door de medewerking der gezigtszenuw cn 
der hersenen tot onze kennis. 
BBREiüina. 
Tot het onderzoek der in de vorming van den oogbal tredende 
deelcn , yyn meestal slechts geheel versche oogen , aan welke h^^ 
hoornvlies nog doorschijnend en gewelfd is , geschikt. Vele dezer 
reidingen kxinncn op ossen-oogen geschieden. 
Om den oogbol te zien , snijdt men de spieren en zenuwen » 
vooral de gezigtszenuw in den grond der oogholte door, en trekt 
