427 
naar beneden, en neemt eindelijk eene rigling naar vo- 
ren , om zich over het oorlapje of oorlelletje met een 
naar voren en naar l)oven gekeerd knodsje , den 
tegenhoek (ook wel tegenbok genaamd) (antitra- 
gns' , te eindigen. Onder het vooreinde van den zoom 
vindt men dLenhoek (of 60/) Oragus) , eene afgeron- 
de , vierkante kraakheenige plaat , welke met haren 
Vrijen rand naar achteren gekeerd is, voor den te* 
genhoek, doch iels hooger, dan dezelve, ligt, en 
eene soort van klep over den gehoorgang vormt. 
Aan het ondereinde van het uitwendige oor vindt 
öicn het oorlapje of oorlelletje (auricula s, lobii- 
lus aiiris), een zacht, huidachtig celweefsel, en 
vet bevallend aanhangsel , waarin geen kraakbeen is. 
Vóór den uilgeholden rand van den binnenzoom 
ficmerkt men de oorschelp (concha auris), eene 
aanmerkelijke verdieping of holligheid , welke door 
de voortzetting van den zoom in twee helften ver- 
deeld wordt , en aan welks voorste gedeelte men 
de opening van den uilwendigen gehoorweg vAel. 
Tusschen den zoom cn den legenzoom loopt eene 
groef, welke de sohelpvormige groef (fossa scaphoi- 
dea) genoemd wordt; de uitholling tusschen de 
^eenen van den binnenzoom wordt de onyenaanide 
S^oef (fossa innominata s. Iriangularis) genoemd. 
Éindelijk vindt men nog tusschen den hoek en den 
^sgenhoek de insnijdi7i(j van het oor (incisura 
^Uris). 
B. Spieren van het uitwendig oor. 
Onder deze spieren zijn er eenige, die het ge- 
^cele uitwendig oor, anderen, die enkele deelen 
hetzelve in beweging brengen. 
1. Spie 7 'en, die hel geheele uitwe7idig oor 
bewegen. 
1) De opligtende spie7' van het oor (musc. at- 
^°llens auriculae) is breed, dun, en heeft eene drie- 
