430 
gehoorweg met den ruwen rand van den heenigen 
gehoorweg (meatus auditorius osseus) , welke de 
binnenste helft vormt en in het slaapbeen gele- 
gen is. 
Zoowel de kraakbeenige als de beenige gehoor- 
weg wordt met een verlengsel of eene voortplanting 
der huid van het uitwendig oor bekleed, welke zoo 
veel Ie fij ner en teederder wordt, naar mate zij die- 
per inden gehoorweg indringt , zoodat zij het midden 
houdt tusschen de huid en het slijmvlies. Zij eindigt, 
blind loopende , in den grond van den gehoorweg» 
terwijl zij het trommelvlies bekleedt. De gehoorweg 
is buitenwaarts met haren bezet. De binnenste op- 
pervlakte van de hem bekleedende huid is met een 
laag smeerklierljes , Ae oor smeer kliei-lj es (glandu- 
lae ceruminosue) , orageven, die eenen rondgaanden , 
eenige lijnen breeden band om dezelve vormen , en 
een geelachlig, bitter, olieachtig vocht, het oor- 
smeer (cerumen aurium) , afscheiden. 
Het nut der uitwendige verdeeling van het 
zintuig des gehoors. 
Op eene niet geheel juiste proefneming van Boer- 
HAAVE steunende, heeft men voorheen aangenomen, dat 
alle de verhevenheden en verdiepingen van het uitwen- 
dig oor zoodanig geplaatst waren , dat de klank , van 
welke zijde die ook mogt komen , en welk gedeelte 
van het oor die aauraakte, altijd bij wijze van het 
licht meermalen terug gekaatst en ten laatste in het 
binnenste van het oor gevoerd werd , hetgeen hj 
den niensch de hij vele dieren waar te nemen be- 
wegelijkheid van het uitwendig oor zou vergoeden- 
Doch sedert dien tijd is aangetoond geworden» 
dat hoogstens aan de oorschelp dat nut kan toege- 
schreven worden. Het voorname nut van het uit- 
wendig oor is in deszelfs groote veerkrachtighei 
gelegen , door middel van welke de geluid-trillingeö 
hetzelve in eene dergelijke trilling brengen , en op 
