432 
het peesvtics der slapen liggende hreede dunne spier niet te belccdigen. 
De huid wordt naar het oor benedenwaarts omgeslagen en dit een 
weinig naar beneden getrokken. Daae spier is somwijlen zoo 
breed , als de slaapspier , maar veel dunner. Somwijlen kan men de 
ligging der spier , eer nog de huid weggenomen ia , ondeikennen i 
w.anneer men namelijk het bovenste gedeelte van het oor sterk naar 
beneden omslaat , wordt de zich daarin hechtende spier gepanneu en 
de huid daardoor in den vorm van een kam’ opgeligt, üe aantrckkends 
s/ter vordert door hare geringe grootte nog meer voorzigtigheid bij het 
praepareren; de huid wordt oppervlakkig van den bovenrand van den 
jukboog weggenomen en naar het achterwaarts getrokken oor terug 
geslagen. De ligging der lerugtrekkoide spier kan altijd voor de eigen- 
lijke bereiding erkend worden, wanneer men het oor sterk naar voren 
omslaat ; deze spierbundels liggen in de huidplooi , die men omtrent 
het onderste derde gedeelte van het oor , daar , waar het mu het hoofd 
bevestigd is, bemerkt: zoodra de huid weggenomen is, worden do 
spieren ziglbaar. 
De spieren , welke enkele deelen vau het oor bewegen , worden 
gelijktijdig met hot kraakbeen van het oor bereid. Wanneer men alzoo 
de huid van het uitwendig oor wegneemt, moet men op den voorraiid 
van den zoo n en in de nabijheid der vereenigiog van den binnenzoom met 
den tegenhoek, waar de spieren buiten gemeen klein en somwijlen 
naauwelijks zigtbaar zijn , met bijzondere voorzigtigheid te werk gaan 
en vooreerst slechts eene zeer dunne buidlaag weggeoonien worden. 
De spier van den hoek is sterker en wordt zelden gemist. Dij het 
wegnemen der huid aan de achterste oppervlakte van het oor, moet 
de aldaar zich bevindende oorspier. gespaard worden. Daar de huid 
redelijk stevig met de onrtergelegen kra.ikbeenderen zamenhangt , moet 
dezelve , /oo veel als mogelijk is , aan één stuk weggenomen worden , 
dewijl het nog mneijelijker zou zijn , haar stuksgewijze los te ma- 
ken. Wanneer de huid van het uitwendig oor tot in de oorschelp h’* 
gemaakt is, kan men met deze bereiding vooreerst ophouden, zonder 
de huidlappen door te snijden, dewijl later onderzocht moetwoideo» 
hoe de huid in den gehoorweg ingaat. 
Om de rigting van den gehoorweg duidelijk te zien , neemt men 
de eerste plaats alle, den kraakbeenigen gehoorweg omgevende , doolea 
weg, hetgeen te gelijker tijd veroorlooft, de verschillende, in zijne vorminS 
tredende kraakbeen-stukken en de tusschen gelegene spleten te zien; ® 
kraakbeenige gehoorweg moet aan den beenrand van het slaapbec^ 
blijven hangen. Alsdan neemt men het schubachtig gedeelte des slaap 
beens weg , en beitelt den beenigen gehoorweg van boven af open 
waarbij men echter zorg moet dragen , dat de beitel niet al te 
indringe , dewijl anders het biiinenste vUesaoht'g bekleedsel van 
gehoorweg verscheurd zou worden , hetgeen ook hij een al te s 
lostrekken der afgebeitelde beensplinters zou kunnen plaats giijP®® 
