448 
ren in het binnenste der waterleidingen overtuigd , 
maar wage het edhter voor ’s hands nog niet, regt- 
streeks te ontkennen, dat deze kanalen buitendien , 
in den verschen toestand, in de holle van het dool- 
hof ineen loopen. Wanneer men dit gebrek aan ver- 
ecniging later algemeen zal erkend hebben , ziet 
men ligtelijk in, dat de waterleidingen lot de vele 
ongenaamde vaatkanaaltjes , welke de beenderen 
in alle rigtingen doorloopen , terug gebragt kun- 
nen worden , en dat zij derzelver physiologische 
belangrijkheid, welke men tot dus verre aan dezelven 
toegeschreven heeft, zullen verliezen. 
De aquaeductus Fallopü is geene waterleiding, 
maar een kanaal tot doorlating der aangezigts-ze- 
nuwen, en waarvan wij later zullen spreken. 
E. Het vliesachtig doolhof. 
(Zie plaat IV, fig, 2). 
Het portaal en de halve-maansgewijze kanalen 
bevatten in hun binnenste zeer fijne , zachte , merg- 
achtige , buisvormige vliezen , welke de gedaante 
der beenige hollen hebben, waarin zij zich bevin- 
den, doch naauwer dan deze holten zijn, zoodat 
eene enge ruimte tusschen deze vliezen en de been- 
deren kenbaar is. Ieder beenig halve-maansgewij® 
kanaal bevat alzoo een zeer naauw, met eene blaas 
voorzien vliesachtig , halve-niaansgewijs kanaal 
(canalis semi-circularis membranaceus). Deze bui- 
zen openen zich in de langwerpige of middelste 
verruiming (sacculus oblongus, s. utriculus com- 
munis) , welke in het eivormige groefje van het por- 
taal ligt, en deze hangt met de rondachtige vef' 
ruiming (sacculus rotundus) zamen, welke zioh 
in het half-kringsgewljze groefje bevindt. De ruimt® 
tusschen het vliezige en beenige doolhof, alsmed® 
de holte van het eerste bevat eene weiachtige vloei' 
stof (aquula labyrinthi mernbranacei). BresciiëT 
