heefl onlangs aangetooncl , dat dc middelste en de 
rondachtige verruiming altoos kleine ophoopingen 
^an kalkaai-dige ligchaampjes bevatten. 
In deze vliezen verdeelt zich de gehoorzenuw , 
)velke gemeenschappelijk met de aangezigtszenuw 
iö den binnensten gehoorweg dringt. De gehoorzenuw 
■vormt spoedig eene graauwe opzwelling , welke een 
Verbindings-draadje van de aangezigtszenuw ver- 
krijgt ; dan geeft zij verscheiden takken , die eigene 
keenkanaaltjes doorboren en in het portaal en de 
halve-maansgewijze kanalen dringen. De stam der 
gehoorzenuw gaat alsdan in hel slakkenhuis , alwaar 
*ij op de spiraalplaat eindigt , zonder zich evenwel 
vliezige zakken , zoo als in de andere deelen van 
ket doolhof, uit te breiden. Dc vliezige zakken van 
het doolhof, die ik onder het microscoop onder- 
zocht heb , waren voornamelijk uit eene menigte 
^■ondachtige ligchaampjes gevormd , die zelve weder 
'•d kleine bolletjes zamengesteid waren. 
Over het -nut van het doolhof. 
De in de trommelholte gevoerde klank-trillingen 
perken door het eironde venster op het portaal en 
het doolhof in het algemeen, en door het ronde 
Venster op het slakkenhuis in het bijzonder. Voor- 
eerst deelen zich de trillingen aan de vloeistof in 
het doolhof mede , en door deze wordt de op het 
vliezige doolhof verdeelde gehoorzenuw geprikkeld. 
e al te groole aandoening der zenuw wordt daar- 
door verhinderd , dat het zenuwvlies niet onmid- 
®hijk met het been in aanraking is, maar door 
laag vloeistof van hetzelve gescheiden wordt, 
dch aan den anderen kant wordt de werking der 
vallingen van hel geluid op het zenuwvlies door het 
Panwezen der kalkaardigc ligchaampjes versterkt; 
”dk ontwaart men, dat deze ligchaampjes zich juist 
de plaats bevinden , waar de zenuw-verdeeling 
P het vliezige doolhof het menigvuldigst is. De water- 
