458 
staat , en dewijl beiden tot omhulsel voor de ver- 
schillende ligchaamsdeelen dienen. Desniettemin zou 
ik het celweefsel in een afzonderlijk hoofstiik be- 
handeld hebben , indien het plan van dit werk 
had medegebragt , de algemeene ontleedkunde 
van de bijzondere of beschrijvende te scheiden. Ik 
onderzoek bij gevolg eerst het celweefsel en het 
daarmede verbonden velweefsel ; vervolgens de huid 
zelve met de drie lagen, welke haar vormen, en 
besluit met de beschrijving van het zintuig des ge- 
voels. 
OVEK HET GEI,- EN VETWEEFSEE. 
Het celweefsel of slijmweefsel (tela s. textus 
cellulosus , mucosus , cribrosus) is zacht , veerkrach- 
tig , sponsachtig, doorschijnend en heeft eene wit- 
achtige kleur. Het microscopisch onderzoek leert , 
dat hetzelve uit een aanmerkelijk aantal vezelen 
bestaat , welke met die van het peesweefsel tame- 
lijk veel overeenkomst hebben, maar slangsgewijs 
loopen en op eene onregelmatige wijze elkander 
doorkruisen. Uit de vereeniging dezer vezelen ont- 
staan kleine plaatjes, die de wanden van met el- 
kander zamenhangende cellen vormen. Het celweef- 
sel verkrijgt een aanmerkelijk aantal bloedvateri , 
die in het binnenste der cellen eene in den gezon- 
den toestand geringe hoeveelheid weiachtig vocht 
uitstorten ; in sommige- waterzuchten evenwel hoopt 
deze vloeistof zich aan , zoo dat de cellen alsdan 
opgevuld zijn. In het celweefsel verspreiden zich 
wel is waar zeer weinig %enuweu , doch het schijnt 
mij niet aannemelijk toe , dat hetzelve geheel en al 
van dezen ontbloot zou zijn. Scheikundig onder- 
zocht , komt het celweefsel als grootendeels uit gelo 
bestaande voor , in hetwelk zich buitendien sporen 
van verschillende zouten, zoo als in alle dergelijk® 
weefsels, bevinden. 
Het celweefsel is zeer algemeen in het gauschc 
