462 
dikke huid , het Malpighiaansche slijm en de opper- 
huid. Buitendien worden er nog zekere hoornach- 
tigc deelen aangetroffen , de nagels en de haren t 
en eindelijk de huidkliertjes. 
1. De dikke huid (derma s. corium). 
De dikke huid is het dikste gedeelte der huid t 
welker diepliggende laag zij vormt. Zij beslaat uit 
een zeer zamengedrongen celweefsel , hetwelk met 
eenegroote menigte fijne, in alle rigtingen doorkruiste 
pees-vezelcn doorvlochten is. 
De binnenste oppervlakte der dikke huid , waar- 
door zij met het ondergelegene celweefsel zamen- 
hangl, is minder zamengepakt dan de buitenste op- 
pervlakte ; men ontwaart aldaar duidelijke groe- 
ven of cellen , die eene voortzetting der in het cel- 
weefsel zich bevindende cellen schijnen te zijn. 
Op die plaatsen, waar de huid dikwijls op hec- 
nige uitsteeksels heen en weder bewogen wordt * 
bespeurt men altijd tusschen deze deelen eene sUjrH' 
beurs (bursa mucosa subcutanea), welke aan die 
der spieren gelijkvormig is. 
Behalve de haarbeursjes en de vetkliertjes, waarvan 
later zal gesproken worden, vindt men in de zelf' 
standigheid der dikke huid eene ontelbare menigte 
kleine holligheden, waarin het zweet afgeschieden 
wordt. Deze holligheden zijn in dcrzelver binnenste 
waarschijnlijk door buitengemeen dunne verlengse' 
len der opperhuid bekleed , en eindigen in naauW® 
kanalen, welke door de in de opperhuid zich be- 
vindende zweetgaatjes buitenwaarts eindigen en zid^ 
openen. 
De buitenste met het Malpighiaansche slijm ovef' 
togen oppervlakte der dikke huid is , al naar gel^oê 
der hoeveelheid van het in haar indringende bloed < 
meer of min rood gekleurd. Hare oppervlakte 
met eene menigte kegelvormige , zachte , teedef*^ 
heuveltjes , de huidtepeltjes (papillae corii) bedek*» 
