m 
ook , en wel hoofdzakelijk in de lengte , terwijl het 
altoos van den wortel af naar het vrije einde voorl- 
gaat. Dit geschiedt , door dat de groef steeds nieuwe 
hoorndeelljes aan het einde van den wortel afge- 
vende, de geheele nagel alzoo voorwaarts bewogen 
en gestoten wordt. Het groot ovcrwigt , hetwelk 
de lengte van den nagel boven zijne dikte heeft, 
is aan de veel overvloediger afscheiding inden grond 
der groef toe te schrijven, terwijl het overige ge- 
deelte van het tepelachtig ligchaam de hoornzelf- 
standigheid slechts spaarzaam afscheidt. Deze wij- 
ze van groei geeft tevens reden, waarom de nagel 
aan zijn vrij einde dikker, dan aan den wortel is; 
aan de laatste plaats namelijk bestaat hij slechts uit 
eene enkele laag , die het laatst afgescheiden is , 
en men vindt dezelve eerst verder voorwaarts uit 
eene grooter menigte reeds langer bestaan hebbende 
lagen gevormd, die even als dakpannen op de ge- 
welfde vlakte der onmiddellijk later gevormde pla- 
ten vastzitten. 
De nagels beschermen het einde van de ruggezijde 
der vingers , en zij verschafien aan de vingertoppen 
een vast steunpunt , hetwelk hen verhindert , door 
den druk hunne gedaante te veranderen. 
5. De haren (pila s. crines). 
De haren zijn hoornachtige , draadvormige dee- 
len , die zich op de uitwendige huid aan de gan' 
sche oppervlakte des ligchaams, de handpalm en 
de voetzool uitgezonderd , bevinden. Hunne lengte 
en dikte is zeer verschillend. Naar gelang van hunne 
inplantings-plaats heeten zij hoofdharen , wenk' 
braauwen, baardharen , haren der schaamdeel^ 
enz. Aan elk, nog met het ligchaam in verbinding 
zich bevindend, haar onderscheidt men den haarboU 
welke het afscheidende orgaan is, en de haarbm^ 
of het afgescheiden produkt. 
De haarbol of haarblaas (bulbiis s. folliculus pib 
