'ieue meer vaste lioornachlige bast-zelfslaudigheid en 
eene middelste , celachtige merg-zelfstandigheid aan- 
genomen; echter bevindt zich de laatste werkelijk 
m de haren van onderscheiden dieren. 
De haren schijnen uitwendig met zeer kleine ver- 
hevenheden bedekt te wezen , welker punten naar 
het vrije einde der haren gekeerd zijn, ofschoon 
üien , met het miscroscoop onderzoekende , niets 
dergelijks vindt. Wanneer men namelijk een haar 
tusschen den duim en den vinger van beide handen 
houdt en hetzelve zoo gelijkmatig als mogelijk met 
beide handen drukt, vervolgens deze vanelkanderver- 
>vijdert,danblijfthethaar altoos indehand, aan welke 
de wortel beantwoordt, terwijl het vrije einde gemak- 
kelijk tusschen de vingers van de andere hand uitglijdt. 
Of wanneer men een haar tusschen den duim en 
den wijsvinger der eene hand legt en vervolgens 
deze vingers eenige malen in de rigting der lengte 
Van het haar over elkander heen en weder beweegt , 
dan ontsnapt het haar altijd met deszelfs vrije ein- 
de , in welke rigting hetzelve ook tusschen de vin- 
gers is gebragt geworden. Er moet derhalve toch 
>ets aan de haren gevonden worden, waardoor de- 
zelve eer in deze rigting dan in gene glijden , en 
öien heeft welligt niet met zoo veel onregt beweerd*, 
dat de haren met kleine over elkander liggende 
schubbetjes bedekt zijn. Ook kan men gemakke- 
lijk een uitgetrokken haar , dat men aan zijn vrij 
®inde vasthoudt, met een scheermes doorsnijden, 
terwijl zulks in de tegenovergestelde rigting van 
het haar veel moeijelijker is. 
Het voorname nut, hetwelk aan de haren toege- 
s^hreven wordt, bestaat in de onderhouding van de 
'varmte des ligchaams , waai’bij men te regt zou kun- 
nen vragen , waarom dezelve slechts aan eenige plaat- 
in een behoorlijk aantal en sterkte , en daar zelfs 
iiiet gedurende het geheele leven voorkomen. Enkele 
^tdeelingen der haren , zoo als die der oogleden , om 
