474 
meer of minder parallel of om één middelpunt loo- 
pen , elk dezer lijnen bestaat uit eene dubbele rij 
huidtepeltjes, tusschen welke eene reeks van zweet- 
gaatjes merkbaar is, en waarin zich talrijke vaten 
en zenuwen verspreiden. Deze organen zijn het, 
die de indrukken van de gedaante en grootte der 
ligchamen opnemen en tot onze kennis brengen. Men 
ontwaart aan de zenuwdraden , die naar de huid- 
tepeltjes der vingers gaan, kleine , langwerpige , zij- 
delijke aanhangsels van eene witte kleur , van welken 
het nog niet zeker is , of men ze als zenuwknoopen 
beschouwen moet. 
Men ziet ligtelijk in , dal eene op deze wijze ge- 
stelde huid, wanneer zij met eene door rijkelijkc 
huid-uitwaseming zacht gehouden opperhuid overdekt 
is, bijzonder geschikt moet zijn , om de voelbare iii- 
drukken der ligchamen op te nemen. Deze indruk- 
ken zijn evenwel dan eerst regt duidelijk , wanneer 
de vingers het ligchaam omvatten , of wanneer de 
vingertoppen op deszelfsgeheele oppervlakte heen en 
weder bewogen worden. Dit vermogen , om de lig- 
chamen te omvatten, hangt van de bewegelijkheid 
der hand , en bijzonder van de vaardigheid af, die 
wij bezitten , om den duim tegenover de andere 
vingers te kunnen plaatsen. Daarom is ook de hand 
een veel volkomener tast-werktnig dan de voel , 
zelfs dan, wanneer de laatste niet door naauwe schoe- 
nen verdraaid, of met eene door het vele gaan hoorn- 
achtig verdikte opperhuid bekleed ware en wanneer 
ook zelfs zijne huidtepeltjes met die der hand over- 
eenkwamen. 
BliREIDIlVC. 
Celweefsel, Men onderzoekt in de eerste plaats dit weefsel aan dc 
binnenste oppervlakte der huid van de oogleden, van de mannelijl^^ 
roede of van den balzak, op welke plaatsen geen vet gevonden wordt» 
of inen trekt aan oen zeer nïagcr Jyk (wee naburige spieren van 
kander af, en onderzoekt het tusschen liggende celweefsel. Vervol' 
geus verdeelt men eene spier in bundels en deze in vezelen , oio t*’ 
kunnen zien , hoe het in de tussehenruimfen liggend celweefsel 
