^'Cgpii hiiil , vati {li‘ opperhuid kan de dikke huid gescheiden wor- 
ilcn , in welk geval men de binnenste oppervlakte der eerste met de 
te voren in de dikke hnid gedrongen deelen der haren als bezaaid ziet , 
'velke niet vrij uilpuilen , maar nog met scheeden der opperhuid om- 
geven zijn. De haarhuizen worden met het vergrootglas of met het 
microscoop onderzocht ; het best is het hiertoe haren van eene lichte 
kleur te kiezen , en tot vergelijking onderzoekt men ook haren van 
konijnen of reeën , welker maaksel gemakkelijker te erkennen is. Het 
niwendige der haren wordt op doorsneden onderzocht, die zoowel 
in eene schuinsche rigting als volgens de lengte moeten bewerkstel- 
ligd worden j de laatste doorklievingen vooral vorderen , om te ge- 
lukken , veel geduld en hunnen slechts met zeer scherpe werktuigen 
gedaan worden. 
lluidhlicren. Men vindt ze niet even sterk in alle lijken ontwik- 
keld ; over het algemeen echter ontwaart men zo regt duidelijk aan 
*le binnenste oppervlakte der huid van den neus of der okselholte , 
nadat het onder de huid gelegen celweefsel zorgvuldig weggenomen 
'» geworden. 
ZESDE HOOFDSTUK. 
OVER DE SPUSVERTERUNGS-WERKTUIGEN. 
De mondholte (cavum oris\ 
De mondholte of de mond opent zich buitenwaarts 
'loor eene dwars liggende opening, de mond ïneew’ 
**ieer bepaalden zin (os), welke naar boven en be- 
*^eden door de beide (labia) begrensd wordt, eii 
zijde de beide mondhoeken (anguli oris) vornif. 
D uitwendige buid slaat zich over de lippen naar 
innen om en verandert in een slijmvlies , hetwelk 
^^'ttiondholte en langzamerhand den geheelen spijs- 
'"^rterings-toestel bekleedt. Aan de achterste opper- 
Jllnkte des zamenhangenden rands van elke lip vormt 
ƒ1 slijmvlies op de middellijn eene plooi, het toomp je 
(frenulum labii superioris en inferioris). liet 
^ yntvlies , hetwelk de lippen bekleedt, is rood , zacht , 
