180 
duidelijk uit twee lagen zamcngesteld , van welke de 
eene zich met de opperhuid , de andere met de dikke 
huid voortzet. De laatste heeft aan derzelver oppervlak- 
te eene menigte huidtepeltjes , welke hettasteii en be- 
voelen, waartoe deze deelen geschikt zijn , verklaren. 
De lippen worden door eene groote menigte spieren , 
die wij reeds in het leerstuk der spieren onderzocht 
hebben , bewogen , namelijk door de sluitspier van 
den mond, de nederlrekkende spier der punt van 
dennens , de opligtende spier van den neusvleugel 
en bovenlip, de eigen opligtende spier der boven- 
lip , de opligtende spier van den mondhoek , de 
groote en de kleine jukspier , Ae kinnebakspier , 
de nederlrekkende spier van den mondhoek , de 
nedertrekkende spier der onderlip , en de lach- 
spier van Santorini. 
Nadat het slijmvlies de lippen verlaten heeft, be- 
reikt het den bovensten en den ondersten tandkas- 
senrand (limbus alveolaris) , alwaar het de tanden 
naauwkeurig omgeeft en dezelven in hunne plaatsing 
bevestigt. Dit gedeelte van het slijmvlies is stevig, 
dik , door een digt sponsachtig weefsel innig met 
het been verbonden, en heet het tandvleeseh (gin- 
giva). 
De tanden (dentes) , van welken wij reeds inde 
leer der beenderen gesproken hebben, zijn harde, 
witachtige ligchamen , welke sommigen onder de 
beenderen , anderen onder de hoornachtige deelen 
rangschikken. Zij zijn in de tandkassen der boven- 
en onderkaak ingeplant. In eiken tandkassen-rand 
bevinden er zich na voleindigde te voorschijntreding 
der tanden, zestien derzelven, namelijk vier snij- 
tanden, twee hoektanden, yicx kleinere en zes groote- 
re maaltanden of kie%en. De eerste zijn aan hun einde 
beitelvormig, de tweede puntig, de derde hebben 
kroonen met twee knobbels en de laatsten eindelijk 
kroonen met vier knobbels of bulten. 
De zijdelijke deelen der mondholte worden door 
