-iO‘2 
4. De eigene tongspier (musc. lingualis). 
De eigene tongspier is een smalle spier bundel, 
welke tusschen de uedertrekkende en voorwaarts 
trekkende spier gelegen is, en, van den wortel der 
tong af, overlangs naar de punt loopt. 
Daarenboven bemerkt men nog in de tong , vooral 
aan de punt , eigene horizontale dw arsvezelen , 
en in de geheele tong loodregte vezelen. De eene 
zoo vvel als de andere liggen verstrooid en gaan 
tusschen de vezelen der boven genoemde spieren 
door. 
Eindelijk verkrijgt de tong vezelen van de ge- 
hemelte-spieren van het strotklepje, waarover later 
zal gesproken worden. 
Werking. De eigene tongspier verkort de tong 
en buigt bare punt naar beneden en naar acbte" 
ren om, De dwarsvezelen maken de long smaller, 
en wanneer zij met de voorwaarts trekkende spier 
gelijktijdig w’erken, krommen zij de tong in den 
vorm eener overlangs loopende groef, De lood- 
regte vezelen maken de tong dunner en breeder. 
BEREIDING. 
Men onderzoekt vooreerst het uitwendig maaksel der tong , gelijk 
ook hare wijze van vereeniging met de nabij gelegene deelen , hei' 
geen gemakkelijk gescliieden kan , wanneer men den mond wijd opent , 
en des imods de wangen insnijdt , zonder dat het noodzakelijk zij ’ 
gelijk somwijlen aangeraden wordt, om de onderkaak achter 
hoektanden door te zagen. 
Spieren. Nadat de huid van den hals weggenomen is , snijdt nien 
den voorsten huik der tweebuikige spier , de kaak-tongheens-sjiier en d® 
kin-tongsbeens-spier van de onderkaak los ; de voorwaarts trekkend^ 
spier der tong ligt onder de laatste spier. De achterwaarts en 
derwaarts trekkende spieren vindt men gemakkelijk, zoodra slecht* 
het aan de lijdelijke gedeelten der tong opgehoopte vel weggenome" 
is. Men zoekt de eigene tongspier diep iii de tong tusschen de nedef' 
trekkende en voorwaarts trekkende spier op ; zij gelijkt veel naar<l« 
eerste door de rigting harer vezelen , doch onderscheidt zich daar- 
door , dat zij niet aan het tongbeen gehecht is. De bereiding deze* 
