494 
rand van het zachte geliemelte twee uitspringende, 
naar beneden dalende verlengsels, Aq bogen van hel 
'machte gehemelte (arcus palatini s. arcus faucium}- 
De voorste of onderste gehemelte - bogen (arcus 
jtalat. anteriores s. inferiores) gaan in het zijdelijk 
gedeelte der tong over ; de achterste of bovenste 
gehenielte-bofien (are. p^l. posteriores s. superiores) 
verliezen zich in de zijdeJijke gedeelten van het 
hoofd des slokdarms. Tusscheii den voorsten en 
achtersten gehemelte-boog vindt men de amandelen 
(tonsillae s. amygdalae) ; het zijn langwerpig ronde 
klieren , die door eene ophooi)ing van enkelvou- 
dige slijmklierljcs gevormd zijn, welker mondjes 
duidelijk kunnen gezien worden. 
Het zachte gehemelte wordt met een slijmvlies 
bekleed , hetwelk zich bovenwaarts met het gewelf 
van het gehemelte , naar beneden met de tong , 
de wangen en het hoofd des slokdarms, naar ach- 
teren en naar boA'en , eindelijk, met het slijrn- 
vlies der neusholten voortzet. Dit vlies is zacht en 
sappig, (pulpeus); bet is aan deszelfs binnenste 
oppervlakte met eene groote menigte slijmklieren 
bedekt. 
Het voorname nut van het zachte gehemelte be- 
staat in het verhinderen van het indringen der spij- 
zen in de neusholten gedurende hel slikken. Tot dat 
einde wordt het zachte gehemelte , op het oogen- 
blik, dat de spijsbrokdoor de kecl-engte glijdt, door 
de hieronder te beschrijven spieren sterk naar be- 
neden en naar achteren getrokken , terwijl het hoofd 
des slokdarms zich Ie gelijkertijd aan deszelfs ach- 
terste vlakte voegt. Daarenboven werkt het zachte 
gehemelte tot vorming van de spraak mede. 
Het zachte gehemelte wordt door de volgende 
spieren bewogen ; 
I . De spans-pier %>an het zachte gehemelte. 
De spanspier van hef zachte gehemelte oS. oit< 
