499 
van boven is, alwaar hij bijna anderhalven duim 
diameter heeft. 
Het bovenste gedeelte van het keelgat ofdeszelfs 
gewelf (fornix) hangt met de grondvlakte des sche- 
dels zamen, en zijne holte verlengt zich alhier met 
de neusholten, ó.oor de achterste neus-openingen. 
Aan het bovenste en buitenste gedeelte der keel vindt 
men de openstaande monden der trompetten van 
Eustacfüus , aan welker boven en achterste gedeelte 
men aan elke zijde een groefje bemerkt , hetwelk 
men niet met dezelven moet verwarren. Onder de 
achterste neus-openingen wordt de voorste wand 
van het keelgat door het zachte gehemelte gevormd. 
Verder naar beneden wordt deze voorwand door de 
teel-engte onderbroken, door welke het keelgat met 
de mondholte gemeenschap oefent. Nog meer naar 
beneden ziet men, aan den voorwand des keelgats, 
den wortel der tong, vervolgens het strotktepje 
en eindelijk de bovenste opening van het strotten- 
hoofd en het strottenhoofd zehe. Regtstreeks naar 
beneden gaat het keelgat in den slokdarm over. De 
achterste wand van het keelgat beantwoordt aan de 
''vervelkolom. Het bovenste gedeelte van het keelgat 
dient tot doorgang der lucht bij de ademhaling, wes- 
halve zijne holte in den gewonen toestand altoos 
apenstaat en slechts op het oogenblik ran het slik- 
ken zamengetrokken wordt ; meer naar beneden is 
de holte van het keelgat gemeenlijk gesloten , en 
^ordt slechts oogenblikkelijii bij het slikken ver- 
wijderd. 
Het binnenste der keelholte wordt door een slljm- 
"^lies bekleed, hetwelk zich bovenwaarts met het 
^hes van Schneider en met het slijmvlies der mond^ 
**oltc , benedenwaarts met dat van den slokdarm en 
luchtwegen voortzet. Dit slijmvlies is roodachtig, 
*^cht, met een dun opperhuidje overtogen, en aan 
•^szelfs binnenste oppervlakte met talrijke slijmklie- 
bedekt. 
