500 
Buitenwaarts bestaat het keelgat uit eene tame- 
lijk zamengestelde spierlacig, die men echter tot 
de volgende spieren kan terug brengen. 
1. De onderste toesnoerende spier van het keel- 
gat (musc. constrictor pharyngis inferior). 
Zij vormt eene breede, dunne spierlaag, die het 
onderste gedeelte van het strottenhoofd omgeeft. Zij 
ontstaat uit den onderrand van het ringvormig kraak- 
been en uit den kleinen hoorn van het schildvormig 
kraakbeen ; van hier gaan hare vezelen in gebogene 
rigting zijwaarts, vervolgens naar achteren, alwaar 
zij zich op de middellijn met die der andere zijde 
vereenigen. De onderste vezelen gaan in eene dwarse 
”gling, doch de bovenste rigten zich des te meer 
naar boven, hoe hooger zij onstaan zijn, zoodat zij 
zich vanboven onder eenen scherpen hoek omtrent het 
midden der lengte van het keelgat vereenigen. 
2. De middelste toesnoerende spier van het 
keelgat (musc. constrictor pharyngis medius). 
Deze spier is veel kleiner dan de vorige , en wordt 
gedeeltelijk door haar bedekt. Zij ontstaat uil den 
kleinen hoorn des tongbeens en uit de grondvlakte 
van den grooten hoorn. Hare vezelen buigen zich 
naar achteren » om zich op de middellijn met die 
der tegenovergestelde zijde te vereenigen. De onder- 
ste vezelen gaan in nederdalende rigling , de middel- 
ste loopen dwars , de bovenste zijn opklimmende , en 
eindigen door eene pees-slreep aan het grond-uitW®® 
van het achterhoofds-been. Deze laatste vezelen der 
middelste toesnoerende spier werden eertijds afzon- 
derlijk onder den naam van museulus cephalo-phd' 
ryngeus beschreven. 
3. De bovenste toesnoerende spier van het keel' 
gat (musc. constriclor pharyngis superior). 
Zij is breed , dun , tamelijk onregelmatig , en voor 
