514 
aan den endeldarm , welks bovenste , bewegelijk 
gedeelte in eene buikvlies-plooi , het endeldarm- 
seheil (mesorectum) gelegen is, terwijl het onder- 
ste gedeelte in het celweefsel der bekken-holte ge- 
drongen is, en alzoo aan de achter-zijde niet meerdoor 
het buikvlies overtogen kan worden; het buikvlies 
verlaat alzoo den endeldarm aan deze plaats , terwijl 
het aldaar eenen kleinen zak vormt, gaat naar de ach- 
terste oppervlakte derpisblaas, en van hier naar de 
achterste oppervlakte van den voorsten wand des 
buiks, alwaar wij de beschrijving hebben aangevangen» 
Terwijl het buikvlies den dikken darm omkleedt, 
vormt hetzelve van plaats tot plaats kleine lang- 
werpige , vrij uitpuilende of uitstekende verleng' 
sels , die vet bevatten en de netvormi^e aankan- 
.ve^.v (appendices epiploicae) genoemd worden. Aan 
de plaats, waar het buikvlies den endeldarm ver- 
laat, om zich op de pisblaas te werpen , vormt het aan 
iedere zijde eene plooi , den achtersten of %ijdeUj' 
ken band der blaas (lig. vesicae posterius s. late- 
rale ; plica semi-lunaris Douglasii). 
Bij de vrouw slaat het van den endeldarm af- 
gaande buikvlies zich over de baarmoeder , eer het 
de pisblaas bereikt. Hieruit volgt, dat bij het vrou- 
welijk geslacht de bekken-holte door een dwars- 
loopend tusschenschot in eene voorste en eene ach- 
ste helft wordt afgedeeld , welk tusschenschot doof 
eene verdubbeling van het buikvlies ontstaat , it 
welks midden de baarmoeder ligt, en dat het buik- 
vlies hier twee indeukingen vormt , waarvan de een^ 
tusschen de baarmoeder en den endeldarm , de an- 
dere, minder diepgaande, tusschen de blaas 
de baarmoeder zich bevindt. De zijdelijke deel^J' j 
dezer dwars-plooijen hechten zich atan de zijdelijk®^ 
vlakten der bekken-holte; zij worden de breeds | 
baar moeder-han den (lig. uleri lata) genoemd, i 
bevatten in hunne verdubbelingen de ronde baa*"' ^ 
moeder-banden , de eijernesten , en de baarmoedet' 
