524 
toos in dc milt der menschen zigibaar zijn. Men nam 
voorheen ook wel in de milt met bloed ojigevulde 
cellen aan ; deze zijn echter niets anders , dan de 
inwendige verlengselcn van het vezelige vlies , en 
het bloed is niet in hen uitgestort, maar zoo als 
overal , in de bloedvaten en voornamelijk in de 
aderen, bevat , welker wanden echter zeer dun zijn. 
De milt is aan den blinden zak der maag door dc 
korte vaten van den maagzak 'en door den maagband 
der milt gehecht , cene verbinding, die bij alle dieren, 
welke eene milt bezitten , bestendig waargenomen 
wordt. Somwijlen vindt men, in plaats van ééne milt , 
er meerderen, van welke echter de overtollige meestal 
klein zijn. Wanneer men de milt bij een dier uit- 
snijdt, vormt zich weder ééne of meerdere nieu- 
wen. Uit dien hoofde schijnt de milt niets anders 
te zijn, dan een buitengewoon sterk ontwikkeld 
gedeelte van het in de nabijheid der maag zich 
bevindend haarvaten-stelsel, en de vereeniging der 
milt met de maag schijnt aan te duiden, dal zij 
den omloop des bloeds in de laatste in zoo verre re- 
gelt, dat zij meer bloed oimeemt, wanneer de maag 
weinig bevat, en omgekeerd. Behalve dit nut, kan 
men met de meeste physiologen aannemen, dat de 
milt het bloed op eene eigenaardige wijze veran- 
dert, waardoor het tot de afscheiding der gal bruik- 
baarder wordt gemaakt , wanneer het door dc 
poortader in dc lever komt. 
lEXEiniiva. 
Over de maag sprekende , hebben wg reeds herinnerd , dat dc 
milt aan dezelve moet lilijven hangen , opdat men de vaten cn do 
verlengsel» van het huikvlies , welke heiden vcreeiiigcn , zoude kun- 
nen onderzoeken. Men kan het wcivlics van het eiyondommclijk 
in eene kleine uitgestrektlioid van elkander afscheiden , hetgeen door 
eene voorloopigc maoeratio gcmakkelijker gemaakt wordt j deze berei- 
ding moet langzaam, beurtelings met het mes cn het handvat der 
scalpel verligt worden. Hen ziet de vezelen , die het eigendommelijl^ 
vlies in het binnenste afgeeft , op het oogenblik , waarin men hef- 
