548 
Daar het celachtiij vlies ïeev dim is, kost het (anielijk veel moeite » 
om hetïelve aan eene grootere uitgestrektheid afgezonderd los tema- 
ken ; met een weinig geduld gelukt dit echter op een opengesneden darm- 
stuk , hetwelk door middel van spelden op een bord of plank uitgespannen 
wordt gehouden ; het spiervlies wordt , vooreeist , gelyktijdig met het 
wehlies ^weggenomen , waardoor het celachtig ïlics te voorschijn komt , 
en nu van het ondergclegenc slijmvlies afgescheiden kan worden. Of men 
begint de bereiding van binnen af aan door het afpraepareren van het 
slijmvlies , in welk geval men het celachtig vlies op het spiervlies kan 
laten liggen, dewijl het zich genoegzaam van hetzelve onderscheidt. 
Heeft men voor deze bereiding een goed opgespoten darmstuk geko- 
zen , dan kan men zich gemakkelijk van den overvloed der vaten in 
dit vlies overtuigen. Het celachtig vlies kan even als het gewone cel- 
weefsel in een cel- of sponsachtig weefsel veranderd worden ; tot dat 
einde maakt men in een opgeblazen stuk nuchteren darm kleine op- 
pervlakkige insnijdingen , keert den darm om , zoodat het slijmvlies 
naar buiten komt te liggen , en blaast het in deze verhouding op 
nieuw op; daar alsdan do lucht niet meer door het buikvlies-bekleedscl 
terug gehouden wordt , dringt dezelve tusschen de vezelen van het 
gpiervlies door en zet het volgende vlies tot een in bet oog vallend 
celaardig weefsel uit; het digtere, meer zamengepakte slijmvlies daar- 
entegen laat zich niet tot cellen uitzetten ; de Kerkringsche klapvliezen 
echter worden aanmerkelijk platter, dewijl de lucht tusschen de beide 
platen , waaruit zij bestaan , indringt. Droogt men een op deze wijze ge- 
praepareerd darm.stuk en snijdt men het vervolgens open, dan ziet men nog 
beter de sponsachtige zelfstandigheid , waarin het celvlies veranderd is. 
Men ziet het slijmvlies met deszelfs klapvliezen van Rerkring 
en de darmvlokken op onderscheidene darmstukken , die openge' 
sneden zijn geworden , en die men in zuiver water drijven laat. 
De reeds met het bloote oog zeer duidelijke darmvlokken worden 
daarenboven met de loupe en het microscoop onderzocht, met het 
laatste bij uitsluiting , wanneer men de vaatvcrdecling en verspreiding 
in de vlokken , die zeer gemakkelijk in het oog vallen , onderzoeken 
wil. 'Hiertoe neemt men het best een klapvlies van Rerkring, het- 
welk men aan deszelfs grondslag afsnijdt en om den vrijen rand onder- 
zoekt. De inspuitingen van gekleurd lijm zijn bijzonder voor dez® 
nasporingen geschikt. Het slijmvlies kan gemakkelijk van de ander® 
vliezen los gemaakt worden , wanneer men het darmstuk op een boni 
uitspant; lieeft men hiertoe een stuk van den twaalfvingeringcn ° 
nuchteren darm gekozen , dan vindt men , nadat het slijmvlies in ‘1® 
gansche breedte van den darm los gemaakt is , dat hetzelve , juist door 
dit verdwijnen der klapvliezen, aanmerkelijk in lengte toegenoinc" 
is. Men ziet al oo , dat het slijmvlies werkelijk veel langer dan <1® 
andere darmvliezen of rokken is, en dat het, om zich op dezelv® 
voegen , klapvormige plooijen daarstellen moet. 
